Skip to main content

திங்கள் சத்யா -> அசுரன் -> தொடரும் சோகம்; தீர்வு?

அசுரன்: ''நான் ஜாதில நாயக்கரு'' -பஸ்ல ஏறமாட்டேன்! (திங்கள் சத்யா)

மேலே உள்ள சுட்டியைப் படித்து விட்டு தொடருங்கள்.

திங்கள் சத்யாவின் இது போன்ற இன்னொரு பதிவினை (இன்னொரு) சத்யா குறிப்பிட்டிருந்தார். படித்து விட்டு பல நாட்கள் மனம் கலங்கிப் போயிருந்தது. இப்போது ஓராண்டுகள் கழித்து அதே சோகம் இன்னொரு இடுகையாக சற்றும் மாற்றமின்றி. இன்னும் பல ஆண்டுகள் கழித்தும் இந்த நிலை தொடரத்தான் போகிறதா?

1. ஆயிரமாயிரம் பெருமைகள் கொண்டாடும் நம்மால் ஒரு துப்புரவுத் தொழிலாளிக்கு சுகாதாரமான முறையில் வேலை செய்ய வழியேற்படுத்த முடியவில்லை. எதனால்?

2. மேலைநாடுகளில் இந்த வேலை எவ்வாறு கையாளப்படுகிறது?

3. அரசின் கவனத்தை ஈர்ப்பது எப்படி?

4. அரசுகள் கையாலாகதவை என்றால் தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனங்கள் மூலமாக நாம் எவ்வாறு உதவ முடியும்?

இதை இப்படியே தொடர விடக் கூடாது. இயலவில்லை என்றால் பல்லாயிரம் ஆண்டுகள் தொன்று தொட்டுத் தொடரும் நாகரிகம் என்று வெட்கமின்றி கூறித் திரிபவர்களாகவே பார்க்கப் படுவோம்.

Comments

அதை நான் முன்பே படித்தேன்! நாம் வெடகப்படவேண்டிய செயல்களில் இதுவும் ஒன்றுதான்... தீர்வு விரைவில்!

அவர் சீக்கிரம் இறந்துவிடுவார்!

வருத்தத்துடன்,
மிகவும் வருத்தமாகத்தான் இருக்கிறது. இந்த அவல நிலையை என்னால் முடிந்தவரை வெண்பாவில் எழுதி கிழிக்கிறேன். (கூடிய விரைவில்) வேறென்ன செய்ய?
ஒர் அதிமுக்கியமான சமூக பிரச்சனை குறித்த பதிவுக்கு வெறும் இரண்டே பின்னூட்டங்கள். ஆனால் மொக்கை பதிவுகள் தமிழ் மணம் சூடாண இடுகைகளில்.

சமீபத்தில் சில இடங்களில் துப்புறவு தொழிலாளர்களுக்கு கையுரை எல்லாம் கொடுத்தார்கள் ஆனால் அவர்கள் அதை பயன்படுத்துவதே இல்லையாம். இதையென்ன செய்வது?

மேலை நாடுகளில் நவீன தொழில்நுட்பத்துடன் சுத்தம் செய்யும் பணிகள் நடப்பதால் இப்படி மனிதர்கள் இறங்கி சுத்தம் செய்யும் அவலங்கள் நிகழ்வதில்லை. நமது ஊர்களில் அப்படி நவீன இயந்திரங்களை கொண்டு சுத்தம் செய்ய ஆரம்பித்தால் தற்போது துப்புறவு பணிகளில் ஈடுபடும் பெருமளவிலான மக்கள் வேலை இழக்க நேரிடும். இதற்கும் கட்டாயம் எதிர்ப்பு வரும். அப்படி நவீன தொழில்நுட்பங்களை கொண்டுவந்தால், தற்போது அத்தொழிலில் ஈடுபட்டுக்கொண்டிருக்கும் மக்களுக்கு மாற்று ஏற்பாடுகள் ஏதவது செய்ய வேண்டும். நம் நாட்டில் அதுதான் பிரச்சனையே.

உண்மையிலேயே மக்கள் மீது, அதுவும் எல்லாத்தரப்பு மக்களின் மீதும் அக்கறை கொண்ட தலைவர்கள் ஆட்சிக்கு வந்தால்தான் அது சாத்தியம்.
வருகைக்கு நன்றி ஜோசப் பால்ராஜ்.

//சமீபத்தில் சில இடங்களில் துப்புறவு தொழிலாளர்களுக்கு கையுரை எல்லாம் கொடுத்தார்கள் ஆனால் அவர்கள் அதை பயன்படுத்துவதே இல்லையாம்.//

பயன்படுத்தும் வகையில் இருந்ததா என்பது ஐயமே! இந்த அளவிலாவது முயற்சி எடுத்தார்களே என்று மகிழ வேண்டியது தான்.

இயந்திரங்கள் மூலம் மனிர்களின் வேலை வாய்ப்பு போய்விடும் என்பது தவறான முடிபு.

1. கணினி வேலை வாய்ப்பை ஏற்படுத்தியது. பறிக்கவில்லை.
2. முன்பு கையில் வாளியுடன் வீடு, வீடாக வந்து மலம் அள்ளும் அவலம் இருந்தது. அம்முறை ஒழிக்கப் பட்டதும் அவர்கள் வேறு நகராட்சிப் பணிகளில் அமர்த்தப் பட்டார்கள். மற்றவர்களும் இன்னும் சுகாதாரமான கழிப்பறைகள் ஏற்படுத்திக் கொண்டார்கள்.
3. சிங்கையில் புல் வெட்டும் பணியாளர்களைப் பார்த்திருப்பீர்கள். அது போல் வேறு பணிகளுக்கு அமர்த்தலாம்.

அவ்வாறு பணியாளர்கள் நேரிடையாக இறங்கித் தான் வேலை செய்ய வேண்டும் என்றால் அவர்களுக்குத் தேவையான கருவிகள், சுகாதார பயிற்சிகள் அளிக்கப் படவேண்டும். அதுதான் நாகரிகமான குமுகாயமாக இருக்க முடியும். தேவை அது குறித்த சிந்தனை, உரத்த குரல். அப்பத் தான் அரசு விழிக்கும்.

உங்கள் பின்னூட்டம் இந்த இடுகையை மீண்டும் முகப்புக்கு கொண்டு வரும். இன்னும் நாலு பேர் படிப்பார்களானால் மகிழ்ச்சி. நன்றி.
மன்னிக்க வேண்டும் அய்யா! இக்கட்டுரையைப் படித்தபொழுதே அவர்களைப்பற்றி வெண்பா எழுத எத்தனித்தேன். ஆயினும் மனம் செல்லவில்லை. அதனால் பாதியிலேயே நின்றுவிட்டது. இதோ எழுதியவரை.

சலமும் மலமும்சேர் சாக்கடையை வாரித்
தலைமேல் சுமந்தகற்றல் தத்தம் -தலைவிதியாய்
எண்ணியதைச் செய்கின்றார்; இப்பணிசெய் கைகளினால்
உண்டிடவும் ஆமோ உரை?

கழிவை அகற்றும் கடமையால் மால்வார்
அழிவைத் தரும்நோயால் ஆங்கு!

அகரம் அமுதா

Popular posts from this blog

ஈ என இரத்தல்...

நண்பகல் உணவுக்குப் பின் பூட்டியிருந்த ஒரு கடையின் அருகே மரநிழலில் வண்டியை நிறுத்தி புகை பிடிக்கத் தொடங்கினேன். புறநகரின் உட்பக்கம் செல்லும் அந்தச் சாலையில் போக்குவரத்தே இல்லை. பெட்டிக் கடையின் பின்புறம் ஒருகுடிசை மாதிரி ஒண்டி வீடு இருந்த்து. வாசலில் பாவாடை சட்டை போட்ட ஒரு பெண் வெளிப்புற அடுப்பினருகில் ஏதோ வேலை செய்து கொண்டிருந்தாள். அவளை அங்கே பலமுறை பார்த்திருக்கிறேன். அப்பொழுது அவன் வந்தான். திடீரென்று 'இந்தக் கை உடைஞ்சி போச்சி' என்று அவன் பேசத் தொடங்கியதும் தான் அவன் இருப்பையே உணர்ந்தேன். பழசாகிப் போன அல்லது அழுக்குச் சேர்ந்த உடைகளை அணிந்திருந்தான். சில நாளாக குளிக்கவில்லை போல. பிச்சை கேட்பானோ? இதே பொழைப்புன்னு எரிச்சலாகவும் இருந்தது. குடித்துவிட்டு வந்திருந்தால்? ஒருவேளை பணம் கேட்பானோ? அதெல்லாம் இல்லைன்னு சொல்லலாம்னா அவன் இன்னும் எதுவும் என்னிடம் கேட்கவில்லை. ஒருவேளை பணம் கேட்டு, தரலைன்னா கையப் புடிச்சுக் கேட்டா? ஒரே அப்பு! ச்சீய், என்ன ஒரு மனநிலை. ஒருவிதமான கூச்சமும் எரிச்சலும் கலந்த அச்சம் தான் என்னிடம் இருந்தது.

அந்தப் பெண்ணைப் பார்த்தேன். எங்களை எந்தவித உணர்ச்சியும் …

யார் வள்ளல்?

கடையெழு வள்ளல்கள் பற்றி கேட்டபொழுது, அந்த சிறு வயதில் வியப்பே மேலிட்டு நின்றது.
இல்லையென சொல்ல மாட்டார்களாமே; ஈயேன் என்பது இழிவு என வாழ்ந்தார்களாமே எனப் பல முறை வியந்து போனதுண்டு.

அதியமான் நெல்லிக்கனி ஈந்த போது ஔவையை விட நான் அதிக உவகையுற்றேன்.

அத்தனையும் பாரியையும், பேகனையும் அறிந்தவுடன் பொசுக்குனு மறைஞ்சு போச்சு. (உபயம்; பாதி ஆசிரியர், மீதி என் பற்றா அறிவு).

மேகம் கண்டு, மோகம் கொண்டு மயில் ஆடினால்,
பேகன் பட்டுப் போர்வை தந்தது அறிவு மட்டு.

தன் நிலை கொள்ளா முல்லை; கண்டதும்
பாரியின் தேர் அவனிடம் இல்லை.

இப்படி சிந்திக்காமல் ஈதல் எப்படி வள்ளல் தன்மை ஆகும்? சே, சுத்த பைத்தியகாரத்தனம்னு நினைச்சேன்.

அண்மைக் காலமாக வரும் எட்டாவது வள்ளல், ஒன்பதாவது வள்ளல் அறிவிப்புகள் மீண்டும் பழைய ஞாபகங்களை தூண்டியது.

இவர்கள் நிச்சயம் பணக்காரர்கள். ஆனால், மனசாட்சி இவர்களை வள்ளல்கள் என ஏற்க மறுத்தது. ஆயிரம் பேருக்கு என எண்ணி அன்னதானம் செய்பவர், ஆதாயம் எண்ணி செய்பவர் எப்படி வள்ளலாக முடியும்?

ஆம்!

எண்ணி, எண்ணி செய்பவன் பணக்காரன்;
எண்ணிய உடன் செய்பவன் வள்ளல்.

பாரியும், பேகனும், அதியமானும் எண்ணிய உடன் வழங்கினார்கள். எதிர்காலம்…

விசயம்

தனித் தமிழில் பேசிப் பழக வேண்டும் என்று முடிவுக்கு வந்த போது பிற மொழிச்சொற்களை இனங்காண முற்பட்டேன். சில சொற்களை எளிதாக மாற்ற முடிந்தது. உபயோகம், பிரயோசனம் போன்றவற்றை பயன்பாடு கொண்டு நீக்கிட்டேன். சில சொற்கள் எளிதாக அடையாளம் கண்டாலும் பயன்பாட்டில் கொண்டு வருவது அரிதாக இருந்தது. வார்த்தை அதில் ஒன்று.

இன்னும் சில சொற்களைப் பல இடங்களில் பயன்படுத்த தடங்கலாக இருந்தது. இந்த சொற்றொடரில் (வாக்கியமில்லை) தடங்கல்/தடை என்பதற்குப் மாற்றாக சிரமத்தைத் தான் பயன்படுத்திக் கொண்டு வருகிறோம். தடையைக் கொண்டு வருவது அரிதாக இருகிறது. அரிது என்ற சொல் கச்டத்தை நீக்கும். ஆனால் தடையைப் பொருட்படுத்தாது பயன்படுத்துவது அரிதான செயலாகத் தான் இருக்கிறது.

மிகுந்த தடங்கலை ஏற்படுத்திய சொல் விசயம். இதற்கு ஈடான சொல் தமிழில் எனக்குத் தெரியவில்லை. பாவாணரைப் பார்த்தால் பற்றியம் என்கிறார். அதாவது ஒன்றைப் பற்றிய செய்தி/தகவல் என்பதால். மற்றபடி, இடத்துக்கேற்றவாறு பல சொற்களை ஈடாகப் பயன் படுத்த முடிந்தது.

புழக்கத்தில்: என்ன விசயமா வந்தீங்க?
மாற்று: என்ன வேலையா வந்தீங்க?

புழக்கத்தில்: சொல்ல வந்த விசயத்தை சட்டுன்னு சொல்லுங்க.
மாற்று: சொல்…