Monday, June 30, 2008

திங்கள் சத்யா -> அசுரன் -> தொடரும் சோகம்; தீர்வு?

அசுரன்: ''நான் ஜாதில நாயக்கரு'' -பஸ்ல ஏறமாட்டேன்! (திங்கள் சத்யா)

மேலே உள்ள சுட்டியைப் படித்து விட்டு தொடருங்கள்.

திங்கள் சத்யாவின் இது போன்ற இன்னொரு பதிவினை (இன்னொரு) சத்யா குறிப்பிட்டிருந்தார். படித்து விட்டு பல நாட்கள் மனம் கலங்கிப் போயிருந்தது. இப்போது ஓராண்டுகள் கழித்து அதே சோகம் இன்னொரு இடுகையாக சற்றும் மாற்றமின்றி. இன்னும் பல ஆண்டுகள் கழித்தும் இந்த நிலை தொடரத்தான் போகிறதா?

1. ஆயிரமாயிரம் பெருமைகள் கொண்டாடும் நம்மால் ஒரு துப்புரவுத் தொழிலாளிக்கு சுகாதாரமான முறையில் வேலை செய்ய வழியேற்படுத்த முடியவில்லை. எதனால்?

2. மேலைநாடுகளில் இந்த வேலை எவ்வாறு கையாளப்படுகிறது?

3. அரசின் கவனத்தை ஈர்ப்பது எப்படி?

4. அரசுகள் கையாலாகதவை என்றால் தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனங்கள் மூலமாக நாம் எவ்வாறு உதவ முடியும்?

இதை இப்படியே தொடர விடக் கூடாது. இயலவில்லை என்றால் பல்லாயிரம் ஆண்டுகள் தொன்று தொட்டுத் தொடரும் நாகரிகம் என்று வெட்கமின்றி கூறித் திரிபவர்களாகவே பார்க்கப் படுவோம்.

5 comments:

said...

அதை நான் முன்பே படித்தேன்! நாம் வெடகப்படவேண்டிய செயல்களில் இதுவும் ஒன்றுதான்... தீர்வு விரைவில்!

அவர் சீக்கிரம் இறந்துவிடுவார்!

வருத்தத்துடன்,

said...

மிகவும் வருத்தமாகத்தான் இருக்கிறது. இந்த அவல நிலையை என்னால் முடிந்தவரை வெண்பாவில் எழுதி கிழிக்கிறேன். (கூடிய விரைவில்) வேறென்ன செய்ய?

said...

ஒர் அதிமுக்கியமான சமூக பிரச்சனை குறித்த பதிவுக்கு வெறும் இரண்டே பின்னூட்டங்கள். ஆனால் மொக்கை பதிவுகள் தமிழ் மணம் சூடாண இடுகைகளில்.

சமீபத்தில் சில இடங்களில் துப்புறவு தொழிலாளர்களுக்கு கையுரை எல்லாம் கொடுத்தார்கள் ஆனால் அவர்கள் அதை பயன்படுத்துவதே இல்லையாம். இதையென்ன செய்வது?

மேலை நாடுகளில் நவீன தொழில்நுட்பத்துடன் சுத்தம் செய்யும் பணிகள் நடப்பதால் இப்படி மனிதர்கள் இறங்கி சுத்தம் செய்யும் அவலங்கள் நிகழ்வதில்லை. நமது ஊர்களில் அப்படி நவீன இயந்திரங்களை கொண்டு சுத்தம் செய்ய ஆரம்பித்தால் தற்போது துப்புறவு பணிகளில் ஈடுபடும் பெருமளவிலான மக்கள் வேலை இழக்க நேரிடும். இதற்கும் கட்டாயம் எதிர்ப்பு வரும். அப்படி நவீன தொழில்நுட்பங்களை கொண்டுவந்தால், தற்போது அத்தொழிலில் ஈடுபட்டுக்கொண்டிருக்கும் மக்களுக்கு மாற்று ஏற்பாடுகள் ஏதவது செய்ய வேண்டும். நம் நாட்டில் அதுதான் பிரச்சனையே.

உண்மையிலேயே மக்கள் மீது, அதுவும் எல்லாத்தரப்பு மக்களின் மீதும் அக்கறை கொண்ட தலைவர்கள் ஆட்சிக்கு வந்தால்தான் அது சாத்தியம்.

said...

வருகைக்கு நன்றி ஜோசப் பால்ராஜ்.

//சமீபத்தில் சில இடங்களில் துப்புறவு தொழிலாளர்களுக்கு கையுரை எல்லாம் கொடுத்தார்கள் ஆனால் அவர்கள் அதை பயன்படுத்துவதே இல்லையாம்.//

பயன்படுத்தும் வகையில் இருந்ததா என்பது ஐயமே! இந்த அளவிலாவது முயற்சி எடுத்தார்களே என்று மகிழ வேண்டியது தான்.

இயந்திரங்கள் மூலம் மனிர்களின் வேலை வாய்ப்பு போய்விடும் என்பது தவறான முடிபு.

1. கணினி வேலை வாய்ப்பை ஏற்படுத்தியது. பறிக்கவில்லை.
2. முன்பு கையில் வாளியுடன் வீடு, வீடாக வந்து மலம் அள்ளும் அவலம் இருந்தது. அம்முறை ஒழிக்கப் பட்டதும் அவர்கள் வேறு நகராட்சிப் பணிகளில் அமர்த்தப் பட்டார்கள். மற்றவர்களும் இன்னும் சுகாதாரமான கழிப்பறைகள் ஏற்படுத்திக் கொண்டார்கள்.
3. சிங்கையில் புல் வெட்டும் பணியாளர்களைப் பார்த்திருப்பீர்கள். அது போல் வேறு பணிகளுக்கு அமர்த்தலாம்.

அவ்வாறு பணியாளர்கள் நேரிடையாக இறங்கித் தான் வேலை செய்ய வேண்டும் என்றால் அவர்களுக்குத் தேவையான கருவிகள், சுகாதார பயிற்சிகள் அளிக்கப் படவேண்டும். அதுதான் நாகரிகமான குமுகாயமாக இருக்க முடியும். தேவை அது குறித்த சிந்தனை, உரத்த குரல். அப்பத் தான் அரசு விழிக்கும்.

உங்கள் பின்னூட்டம் இந்த இடுகையை மீண்டும் முகப்புக்கு கொண்டு வரும். இன்னும் நாலு பேர் படிப்பார்களானால் மகிழ்ச்சி. நன்றி.

said...

மன்னிக்க வேண்டும் அய்யா! இக்கட்டுரையைப் படித்தபொழுதே அவர்களைப்பற்றி வெண்பா எழுத எத்தனித்தேன். ஆயினும் மனம் செல்லவில்லை. அதனால் பாதியிலேயே நின்றுவிட்டது. இதோ எழுதியவரை.

சலமும் மலமும்சேர் சாக்கடையை வாரித்
தலைமேல் சுமந்தகற்றல் தத்தம் -தலைவிதியாய்
எண்ணியதைச் செய்கின்றார்; இப்பணிசெய் கைகளினால்
உண்டிடவும் ஆமோ உரை?

கழிவை அகற்றும் கடமையால் மால்வார்
அழிவைத் தரும்நோயால் ஆங்கு!

அகரம் அமுதா