Sunday, October 21, 2007

அன்றாடங்காய்ச்சி

நாளொரு திட்ட அறிவிப்பு,
நாடே குலுங்குது விவாதத்தில்!
என்னை முன்னேற்றுவதே குறிக்கோள் என்கிறார்கள்.
எனக்கொன்றும் தேறியதில்லை, எப்பொழுதும்.
நான் இப்படியே இருந்தால் தானே
அவர்கள் அப்படியே பேச முடியும்,
இந்தக் கவிதையும் எழுத முடியும்!

தொழிலாளியின் பிண்டம்

உறங்கியும் திரும்பாத உற்சாகம்,
உழைத்துக் களைத்தவனுக்கு.
மீளாத உறக்கத்தில் விழுந்தபின்
மகன் செய்தான் பிண்டம் மெலிவாக!
'அப்படித் தானே இருந்தார்' என்றான், அப்பாவியாய்.

Tuesday, October 9, 2007

அக்டோபர் மாத போட்டிக்கு

நேரமில்லாது போனதால் இம்முறை என் மனைவி எடுத்த படங்கள். வெண்பா போட்டு அப்புறம் விளக்குறேன். இந்த போட்டிக்காக மட்டுந்தான் என்னோட வலைப்பூ இப்ப இருக்கு போல.



Monday, September 10, 2007

செப்டம்பர் மாத போட்டிக்கு!

ஒளியிலே...





சரவிளக்கு, நகர்ந்து நில்லுங்கள்!


Monday, August 27, 2007

பின்னூட்டம் நீண்டால் பதிவாகும்!

லக்கி அவர்களின் பதிவுக்கு பின்னூட்டம் இட தட்டிய போது மிகவும் நீண்டு விட்டது. அதனால் இப்படி ஒரு பதிவு.


என் கொல்டி நண்பன் அரவம் என்பதற்கு அரண்டு போக வைக்கும் கதை ஒன்று சொன்னான்.


இராவணனை வீழ்த்தி திரும்பும் வழியில் புஷ்பக விமானத்தில் இருந்த வானரங்கள் ஆரவாரத்துடன் இருந்தன. அனுமார் வந்து கண்டித்த போது 'அரவம், அரவம்'னு (தெலுங்கில் அரவம் என்றால் கத்த மாட்டோம்னு பொருள்) சொன்னாங்களாம். சில தடவைக்குப் பிறகு அனுமார் கடுப்பாகி எல்லோரையும் தூக்கி கீழே போட்டுட்டாராம். அவங்க விழுந்த இடம் தமிழ்நாடு. அதனால தான் தமிழ் பேசுறவங்களை அரவம்னு சொல்றாங்க. அப்படி பாத்தா நீங்கள்லாம் குரங்குன்னு சிரிச்சான்.

'அதெப்படி அரவம், அரவம்னு தெலுங்குல கத்தினவுங்க தமிழ் நாட்டைச் சேர்ந்தவுங்களா இருக்க முடியும்? புலவர் குழந்தை சொன்ன மாதிரி திராவிடனான இராவணனை தோக்கடிச்சவுங்கன்ற கடுப்புல கீழ விழுந்தவுங்களை துரத்தி அடிச்சுட்டாங்க தமிழ்நாட்டு மக்கள். அவங்கலாம் திருப்பதிக்கு அப்பால ஓடிப்போயிட்டாங்கன்னு' சொன்னேன். அப்ப நண்பனின் முகம் நான் சொன்னதை உறுதிப்படுத்துவது போல இருந்தது.

Friday, August 24, 2007

எங்கும் இந்தியா

அண்மைக் காலமாக வெளிவரும் செய்திகள் மனதுக்கு உவகையூட்டுவதாக உள்ளது. இந்தியர்கள் மிகவும் வேண்டப்பட்டவர்களாக பார்க்கப்படுகின்றனர். வெளி நாடுகளில் இந்தியப் தயாரிப்புகள் மீது வாங்குவாரின் நம்பிக்கை கூடியுள்ளது.

இது எல்லாவற்றையும் விட, அனைவரும் நம்மை நண்பர்களாகத் தான் பார்க்கின்றனர். ஒரு பக்கம் பிரேசில், ஜெர்மனி, இந்தியா, ஜப்பான் இணைந்து ஐ.நாவில் நிரந்தர உறுப்பு நாடாக முயற்சித்து வருகின்றன. அடுத்து பிரேசில், இந்தியா, சீனா, ரஷ்யா தங்களை BRIC நாடுகள் என அழைந்துக் கொள்கின்றனர். ஒத்துழைக்க முனைகின்றனர். அமெரிக்கா ஒரு படி மேலே சென்று இந்தியாவுடன் (மட்டும்) அணு ஆயுத ஒப்பந்தம் செய்து கொள்ள துடிக்கிறது. இந்த வாரம் இந்தியா வந்த ஜப்பான் தலைவர் (பிரதமரை என்னவென்று அழைப்பது?) அபே இரண்டு ஆண்டுகளில் இந்தியாவுடனான வணிகம் 500 கோடியை எட்டும் என்கிறார். அத்துடன், இந்தியா, ஆஸ்திரேலியா, ஜப்பான், அமெரிக்கா ஒரு வணிகக் கூட்டமைப்பை ஏற்படுத்த அழைப்பு விடுத்தார். இப்படி பல நாடுகளின் போக்கு அமைந்ததற்கு கடந்த பத்து - பதினைந்து ஆண்டு நிகழ்வுகள் முக்கிய காரணிகளாக அமைந்தன.

1. திறந்த பொருளாதார கொள்கை.

பிற நாட்டினர் நம் மீது கவனத்தை திருப்ப முதற் காரணி. சிறுபான்மை அரசை வைத்துக்கொண்டு மன்மோகன் சிங் மூலம் புரட்சிக்கு வித்திட்ட நரசிம்ம ராவ் உண்மையில் நவீன இந்தியாவின் 'மௌன' சிற்பி.

2. கார்கில் சண்டை

கட்டுப்பாட்டு கோட்டை தாண்ட மாட்டோம் என்ற வாஜ்பாய் அரசின் (பொறுப்பு) விவேகமான முடிவு, அணு ஆயுத சோதனையால் விலகி இருந்த நாடுகளை நெருங்கி வரச் செய்தது. தயவு செய்து கார்கில் போர் என யாரும் சொல்லாதீர்கள். சண்டை என்ற அளவில் தான் நடந்தது.

3. பரவும் மத தீவிரவாதம்

ஒரு சில மன நோயாளிகளின் தீவிரவாத நடவடிக்கைகள் நீண்ட காலமாக அதன் வடுக்களைச் சுமந்து ஒலித்த இந்தியாவின் வலியை உணரச் செய்தது. இவன் நம் நண்பன் என நெருங்கச் செய்தது. பிந்த்ரன்வாலேயும், பின் லேடனும் ஒரே நிறை தான்; மதத் தீவிரவாதிகள் எனப் பொதுவில் அழைப்போம். தனிப்பட்ட மதத்தின் மாண்பைப் பேணுவோம்.

4. சீனாவின் எழுச்சி

காலத்துக்கேற்ற பொருளாதார கொள்கை மற்றும் தேர்ந்த உள் கட்டமைப்பு வசதி மூலம் உலக கவனத்தை வெகுவாக கவர்ந்த சீனா மேற்கு நாடுகளின் முதலீட்டை வாரிக் குவித்து வருகிறது. ஆனால் இது நிறைய ஊடல்களையும் சேர்த்தே வளர்த்தது.

1. அமெரிக்கா முதலிய நாடுகள் சீனாவின் ஆதிக்கம் சோவியத் யூனியன் இல்லாத ஆசியாவில் பரவுவதை விரும்ப வில்லை. மட்டுப் படுத்தும் முயற்சிகள் முடுக்கி விடப் பட்டுள்ளன.

சென்ற வாரத்தில் சீனாவில் இருந்து வந்த சிறுவர் விளையாட்டு பொம்மைகளில் அதிக அளவில் காரீயம் (Lead) கலந்திருப்பதாக கூறி முன்னணி அமெரிக்க நிறுவனம் பல நூறு கோடி மதிப்புள்ள பொம்மைகளை திருப்பி அனுப்பியது.

இந்த வாரம் சீனாவில் இருந்து வந்த சிறுவர் ஆடைகளில் நிறம் நிற்க பயன் படுத்தும் ஃபார்மால்டிஹைடு என்னும் வேதிப்பொருள் நிர்ணையிக்கப் பட்ட அளவை விட பல மடங்கு அதிகமிருப்பதாக கண்டறியப்பட்டுள்ளது. இது ஆடைகள் எளிதில் தீப்பிடிக்க காரணியாக அமையும் என்பதால் திரும்பப் பெறுமாறு கூறியுள்ளது நியூசிலாந்து.

2. இரண்டாம் உலகப் போர் நினைவுகள் சீனா மற்றும் ஜப்பான் இடையே உரசலைத் தோற்றுவித்துள்ளன. ஜப்பான் தலைமை அந்நாட்டின் போர் வீரர்கள் நினைவிடத்துக்கு செல்வதை சீனாவும், தென் கொரியாவும் எதிர்க்கின்றன. அது உலகப் போர் குற்றவாளிகளின் புதைவிடம் என எள்ளுகின்றன. இதனால் ஜப்பானின் தலைவர்கள் தனிப்பட்ட முறையில் அங்கு செல்கின்றனர். காரணம் இவ்விரு நாடுகளில் ஜப்பான் பெருமளவில் முதலீடு செய்திருப்பது தான். இது இரு நாட்டு மக்களிடையே கடும் கசப்புணர்வை ஏற்படுத்தி உள்ளது. இதனால் ஜப்பான் பிற நாடுகளில் சந்தையைத் தேடி வருகிறது.

இந்த இடத்தில் அபே, சுபாஷ் சந்திர போஸ் மற்றும் இரண்டாம் உலகப்போரில் ஜப்பானுடன் நின்ற இந்தியர்களை நினைவு கூர்ந்தததை கவனத்தில் கொள்க. மேலும், சந்தைப் பெருக்கத்துக்காக சீனர்களுக்கு பெரும் கட்டுப்பாடுகளை விதித்து வரும் மலேஷியாவிற்கும் சென்றுள்ளார் அபே.

எது எப்படியோ, தனக்கு சாதகமான பன்னாட்டு அரசியல் நிலையைப் லாவகமாக பயன்படுத்திக் கொள்ளுமா இந்தியா? இல்லை, தொடர் வண்டிக் கோட்டங்களையும், மண்டலங்களையும் யாருக்கும் பாதிப்பில்லாமல் அமைப்பதிலும், சீனாவுக்கு ஆதரவாக செயல்படும் இடதுசாரிகளை சமாளிப்பதிலும் தன் நிர்வாக ஆற்றலை செலவிடுமா?

Sunday, August 19, 2007

மீண்டும் பள்ளிக்குப் போகலாம்....

இரு மாதங்களுக்கு முன் பள்ளிக்கூடம் படத்தின் முன்னோட்டம் பார்த்தேன். ஆனால் இந்த பதிவு படத்தைப் பற்றியது அல்ல. (இன்னும் படம் பார்க்கவில்லை) சில காட்சிகளே என்னை உலுக்க போதுமானதாக இருந்தது. உண்மையில் 'முதல் வகுப்பெடுத்த மல்லிகா டீச்சரி'ன் தொடர்ச்சி அது.

என் பள்ளிகளையும், எனக்கு கற்றுவித்த ஆசிரியர்களையும் சென்று பார்க்க வேண்டும் என்ற உணர்வு மேலோங்கி நின்றது. ஆனால் மனதிற்குள் ஏகப்பட்ட கேள்விகள். என்னை நினைவில் வைத்திருப்பார்களா? திடீரென்று எப்படி பார்ப்பது? திரைப்படத்தை எதிர்மறையாக உரைத்தவர்களிடம் ஒரு திரைப்படத்தின் உந்துதலால் வந்தேன் எனக்கூறினால் மலிவாக இருக்காதா?

பரிசு என்ன வாங்கிச் செல்வது? ஒருவேளை, பள்ளிக்கு நிதி வழங்க வேண்டுமோ? இல்லை, விரிவாக்கத் திட்டத்துக்கு உதவ வேண்டுமா? இன்னும் பல தத்துப்பித்தான கேள்விகள் ஓடின. இத்தனை தயக்கத்தையும் தாண்டி நினைவுகளை தேடிச் செல்வேனா? செடியை வளர்த்தவர்கள் முன் மரமாய் நிற்க ஏன் தயக்கம்? பதில் தெரியும். ஒப்புக்கொள்ளத்தான் தயக்கம். முதலில் நாளை எழுதுவதாக கூறி பாதியில் விட்ட பதிவுகளை நிறைவு செய்ய வேண்டும்.

உங்கள் நினைவுகளை மேலும் உரச செல்வேந்திரனையும் வாசியுங்கள்.

Friday, July 20, 2007

உங்கள் பார்வைக்கு

அந்தியில் மலர்ந்த அல்லி....
உறுமீன் வருகிறதா..



Tuesday, July 10, 2007

உலக அதிசயங்கள் - பகுதி 2 ஈஸ்டர் தீவுகள்

தென் பசிபிக் கடலில் இருக்கும் சற்றே விரிந்த கவட்டை (புரியாதவர்களுக்கு பூமராங்) வடிவிலான அந்தத் தீவில் சுமார் 3000 பேர் வசிக்கிறார்கள். சிலி நாட்டுக்கு சொந்தமானது. இந்த சிறிய தீவில் என்ன சிறப்பு?

கடற்கரை முழுவதும் ஓரளவு சீரான இடைவெளியில் கடலை பார்த்தவாறு மார்பளவில் அமைந்திருக்கும் சிலைகள் தான். சற்றே நெருங்கினால் “விலகு, நான் எதிர்பார்த்திருப்பது வேறொருவரை” என்பது போல் இன்னும் வெறித்த பார்வை. நிழற்படத்தில் பார்த்தாலே 'ஊ'வென காதில் இரையும் காற்று. பொட்டல் காட்டின் நடுவே இருக்கும் குலசாமியை தனியே பார்க்க வந்த உணர்வு. யார் செய்த சிலைகள்? எப்படி இங்கே வந்தன?

இந்த தீவே எரிமலை சாம்பல் மேடுறுத்தி உருவானது என்கின்றனர் ஆய்வாளர்கள். இங்கு முதன் முதலில், சுமார் தற்காலம் (CE) 500 - 800 அல்லது 1000-1200 வாக்கில் ஹொட்டு மடுவா என்பவர் தன் கூட்டத்துடன் குடியேறி இருக்கலாம் எனக் கருதப்படுகிறது. அவர் வழித்தோன்றல்கள் தங்களுக்காகவும், மூதாதையர் மற்றும் கடவுளர்களுக்காகவும் செய்த சிலைகள் இவை. மேலும் கப்பல்களில் வரும் எதிரிகளை அச்சுறுத்த இப்படி பிரமாண்ட சிலைகளை வைத்திருக்கலாம் என்ற கருத்தும் உண்டு.

இந்த சிலைகள் ஒவ்வொன்றும் 500 முதல் 700 கிலோ எடை கொண்டவை. இவற்றை அருகிலுள்ள குன்றை குடைந்து, சிலையாக வடித்து பின்னர் அங்கிருந்து கடற்கரைக்கு 'உருட்டி' வந்துள்ளனர். ஆம், அம்மக்கள் கயிறு மற்றும் கம்புருளைகளை பயன்படுத்தி உள்ளனர்.

இந்த சிலைகள் பார்ப்பதற்கு மார்பளவு எனத் தெரிந்தாலும், முழு உருவச்சிலைகளே. மண்ணில் புதைபக்கப்பட்டவை சில, மல்லாக்க கிடத்தப்பட்டவை சில. நிமிர்த்துவதற்குள் எதிரிகள் வந்துவிட்டார்கள் போலும்! இன்னும் இறக்கப்படாத ஒரு Moai (இப்படித்தான் அழைக்கிறார்கள்) யின் எடை 2700 கிலோ!

இவ்வாறு உருவாக்கி, நிறுவிய மக்களின் வழித்தோன்றல் ஒருவர் கூட இன்று இல்லை. 15 -18-ம் நூற்றாண்டுகளில் ஐரோப்பிய கண்டுபிடிப்பாளர்கள் உலகை அறிய கிளம்பி, மற்ற இடங்களில் (மாயன், இன்கா) நிகழ்த்தியதைப் போல இங்கும் மனித வேட்டையாடினார்கள். எஞ்சியவர்களை பெருவிற்கு அடிமைகளாய் கூட்டிப் போனார்கள். மிஞ்சியவர்கள் கண்டுபிடிப்பாளர்கள் கொண்டு வந்த தொற்று நோயால் மாண்டார்கள்.

இந்தப் பதிவை இப்பொழுது எழுத வேண்டிய அவசியம்?

நாளை எழுதுகிறேன்.

Sunday, July 8, 2007

உலக அதிசயங்கள் - பகுதி 1

ஒரு வழியாக உலக அதிசயங்கள் தேர்வு செய்யப்பட்டு விட்டன. இந்த அதிசயங்களைப் பற்றி சில வரிகள், எனக்குத் தெரிந்த வரையில்

1. தாஜ் மஹால்

பிடித்தது - எழில் கொஞ்சும் வடிவம். காதலின் சின்னம் ஆதலால், பார்க்கும் பொழுது (படத்தில் தான்) துணையை நினைத்துக் கொள்வேன்.

பிடிக்காதது - என்ன தான் அழகு என்றாலும், ஷாஜஹானின் தனிப்பட்ட விருப்பத்திற்காக கொடுங்கோல்(?) ஆணையை ஏற்று எழும்பிய, பல இழந்த உயிர்களின் நினைவகமும் அல்லவா?

2. சீனப் பெருஞ்சுவர்

நாட்டை மங்கோலியப் படையெடுப்பில் இருந்து காப்பதற்காக பல காத தூரத்திற்கு கட்டப்பட்டது. ஓரளவே பயன் தந்தது என்றாலும், விண் வெளியிலிருந்து காணலாம் என்பது பொய் என்றாலும் பிரமாண்டம் கை கொடுத்திருக்கிறது.

3. ஏசுவின் சிலை

பிரேசிலின் பிரமாண்டம் என்பதைத் தவிர வேறெதுவும் தோன்றவில்லை.

4. இட்ஸா பிரமிடு - மெக்ஸிகோ

எகிப்து பிரமிடுகளைப் போன்று வட அமெரிக்க கண்டத்தில் வாழ்ந்த மாயன் நாகரிக மனிதர்களால் கட்டப்பட்டது. பழைய உலக அதிசயங்கள் பட்டியலிடப்பட்ட போது மாயன்களைப் பற்றி யாரும் அறிந்திருக்கவில்லை. தாமதமான அங்கீகாரம்.

5. மச்சு பிச்சு - பெரு

மாயன்களின் ஒன்று விட்ட இன்கா நாகரிக மக்களின் மலை நகரம். இன்கா மக்களின் நாடு ஸ்பானியர்களால் சூறையாடப்பட்டபொழுது தப்பித்த எச்சம். நான் சென்று பார்க்க விரும்பும் மிச்சம்.

6. குடைவரை அரங்கம் - பெட்ரா, ஜோர்டான்

மாமல்லபுரம், சித்தன்னவாசல், அஜந்தாவைப் பார்க்காமல் எப்படி எழுதுவது?

7. கொலோசியம் - ரோம்

பண்டைய கால விளையாட்டரங்கம்.
படையெடுப்பின் அழிவில் மிஞ்சியது
காலத்தை விஞ்சியதை
உலகம் அதிசயம் என கொஞ்சியது.

விட்டுப் போன ஈஸ்டர் தீவுகள் மற்றும் பழைய அதிசயங்கள் பற்றி பின்னர் எழுதுகிறேன்.

Saturday, July 7, 2007

முத்துமாலை

மார்பு மேட்டில்
தேங்கிய முத்துக்கள்
சிரித்திருப்பாளோ!

Friday, July 6, 2007

யார் வள்ளல்?

கடையெழு வள்ளல்கள் பற்றி கேட்டபொழுது, அந்த சிறு வயதில் வியப்பே மேலிட்டு நின்றது.
இல்லையென சொல்ல மாட்டார்களாமே; ஈயேன் என்பது இழிவு என வாழ்ந்தார்களாமே எனப் பல முறை வியந்து போனதுண்டு.

அதியமான் நெல்லிக்கனி ஈந்த போது ஔவையை விட நான் அதிக உவகையுற்றேன்.

அத்தனையும் பாரியையும், பேகனையும் அறிந்தவுடன் பொசுக்குனு மறைஞ்சு போச்சு. (உபயம்; பாதி ஆசிரியர், மீதி என் பற்றா அறிவு).

மேகம் கண்டு, மோகம் கொண்டு மயில் ஆடினால்,
பேகன் பட்டுப் போர்வை தந்தது அறிவு மட்டு.

தன் நிலை கொள்ளா முல்லை; கண்டதும்
பாரியின் தேர் அவனிடம் இல்லை.

இப்படி சிந்திக்காமல் ஈதல் எப்படி வள்ளல் தன்மை ஆகும்? சே, சுத்த பைத்தியகாரத்தனம்னு நினைச்சேன்.

அண்மைக் காலமாக வரும் எட்டாவது வள்ளல், ஒன்பதாவது வள்ளல் அறிவிப்புகள் மீண்டும் பழைய ஞாபகங்களை தூண்டியது.

இவர்கள் நிச்சயம் பணக்காரர்கள். ஆனால், மனசாட்சி இவர்களை வள்ளல்கள் என ஏற்க மறுத்தது. ஆயிரம் பேருக்கு என எண்ணி அன்னதானம் செய்பவர், ஆதாயம் எண்ணி செய்பவர் எப்படி வள்ளலாக முடியும்?

ஆம்!

எண்ணி, எண்ணி செய்பவன் பணக்காரன்;
எண்ணிய உடன் செய்பவன் வள்ளல்.

பாரியும், பேகனும், அதியமானும் எண்ணிய உடன் வழங்கினார்கள். எதிர்காலம் எள்ளும் என எண்ணாமல் வழங்கினார்கள். அதனால் தான் அவர்கள் வள்ளல்கள், காலம் பல கடந்தும்.

அந்த வரிசையில் நமக்கு வாய்த்தவர் தான் கொடுத்துச்சிவந்த கரத்திற்கு சொந்தக்காரர் என்றும் பொன்மனச்செம்மல் என்றும் அன்போடு அழைக்கப்பட்ட எம்.ஜி.ஆர் அவர்கள். அவரை வள்ளல் என அழைக்கப் போதுமான காரணிகள் பல இருப்பினும் எடுத்துக்காட்டிற்கு ஒன்று இங்கே.

அது 1983 ஆம் ஆண்டு. இலங்கையில் இருந்து வந்த இளைஞர்கள் (பிரபாகரன், ஆண்டன் பாலசிங்கம்) இனம் காக்க உதவி வேண்டிய பொழுது, தன் சொந்தத் பணத்தில் இருந்து 2 கோடி ரூபாயை வழங்கினார். அரசு மூலமாக வழங்கலாமே என அவர்கள் கேட்டதற்கு 'அரசு மூலம் பணம் வழங்க கால தாமதம் ஏற்படும் எனவே என் பணத்தில் இருந்து தருகிறேன்' என பதிலளித்து வியப்பிலாழ்த்தினார் நம் வள்ளல். எண்ணிய உடன் செய்வதற்கு வள்ளல்களுக்குத் தானே மனம் வருகிறது.

அள்ளிப் போட்ட தகவல் இல்லை, ஆதாரம் உரைப்பவர் நன்றியுடன் நினைவு கூறும் பிரபாகரன் அவர்கள்.

Thursday, July 5, 2007

ஏன் கறுப்பு?

நினைவு தெரிந்த நாள் முதல், கல்லூரி காலம் உள்பட, கறுப்பு நிறத்தில் ஆடை அணிந்ததில்லை. கறுப்பு நிறத்தில் வாங்கி வந்த ஆடையை தந்தை கொளுத்தியதாக நண்பன் கதைத்த பொழுது பெருமிதப்பட்டிருக்கிறேன், நானும் கூட கறுப்பை வெறுப்பதாக.

பிறகு எதற்கு என் பதிவு தளம் இத்தனை கறுப்பாய்?

இது என் இனத்தின் நிறமா?
இல்லை, இல்லாததின் உருவகமா?
அழகு கறுப்பில், புரிந்ததா?

அதீத வெறுப்பில் விளைந்ததா?
எதுவுமே இல்லை;
வலைதளத்தில் நிறைய கறுப்பு,
மின்னாற்றல் அளவில் குறைப்பு!
உள்ளத்தின் கதவைத் தட்டி,
உண்மையைச் சொன்னது சுட்டி!
பயன்படுத்துவோம், கறுப்பு கூகுள்.