யாதும் ஊரே! யாவரும் கேளிர்!

தனி குறும்படம் - பார்வை

2009-10-27T14:05:00.000+05:30

முதன் முதலாக ஒரு குறும்படம் பாக்கப் போறோம்னு ஒரு உணர்வு இல்லைனாலும் இருக்கற மாதிரி நினைச்சுக்குறது நல்லா இருந்துச்சு. தனியா இருக்குற ஒரு ஆளை அவனறியாம உத்துப் பாக்குற முயற்சி தான் தனி.

அவனோட பொழுதுகள் ஏதோ ஒரு புறக்காரணி தரும் இடையூறுகளால் துவங்குகிறது. எழுந்ததும் அருகே இருக்கிற பொத்தகங்களில் ஒண்ணை வாசிக்கிறான். சலித்து குளியலறைக்குள்ள போகிறான். என்ன பண்றான்னு இயக்குனர் பதிய விரும்பலை. ஆனா, அந்த நேரத்துல ஒரு பெண் அவன் மனசுல வந்து போறா. தலைகவிழ்ந்து அவனை முறைக்கிறா. அவனால அவளை நிமிந்து பாக்க முடியலை. அப்படி என்ன பண்றான் உள்ள? தெரியலை. வேர்த்தாப்புல வெளில வர்றான்.

நிறைய மதுப்புட்டிகள். அதுல இருக்குற கடைசி சொட்டுகளை குடிக்கிறான். ப்ச், பத்தலை. வெளில போறான். இப்ப அந்த அறைல திடு,திப்புனு ஒரு பூனை. அந்தப் பூனை மெல்லமா கத்திட்டு அங்க இருந்து வெளில வரப் பாக்குது. மூடிய அறைல இருந்து எப்படி வெளில வர முடியும்? இப்ப அவன் ஒரு மதுப்புட்டியை வாங்கிட்டு வந்துட்டான். குடிக்கிறான். காற்றில் புரளும் பக்கங்களோட படம் முடியுது.

இப்ப என்னோட அசை போட்ட பார்வை. படம் மொத்தமா தனியா இருக்க ஒருத்தனோட ஒரு பொழுதைச் சொல்லுதுன்னு எடுத்துக்கலாம். அவ்வளவு தான். அவ்வளவு தான்னா அவ்வளவே தான். இதுக்கு மேல ஒண்ணும் பெருசா ஆராய்ச்சி பண்ணத் தோணலை (அசை போடும் போது).

சைதாப்பேட்டையில் இருக்கும் ஏதோ ஒரு வீட்டில் நண்பர்களுடன் குடி இருக்கிறீர்கள். விடுமுறைக்கு ஊருக்குச் செல்லப் பிடிக்கலை. நண்பர்கள் சென்று விட்ட பின்பு நீங்கள் உணரும் தனிமைன்னு பாத்தா பொருந்தும். குறும்படங்கள் அவற்றின் கால அளவில் (இந்தப் படம் 10 நிமிடங்கள் ஓடக்கூடியது) தான் சொல்ல வரும் கருத்தை இப்படித் தான் விவரிக்க முடியும். பெரும்படங்கள் பார்த்துப் பழகிய நமக்கு அவ்வளவு தானா படம் என்ற ஏமாற்றம் துவக்கத்தில் இருக்கலாம். ஆனால், புதுப்பாடல்/புதுமைச் சிறுகதைகளை ஓர்ந்து படித்தவர்களுக்கு இந்த உணர்வு போதுமானதாக இருக்கும்.

நுட்பங்கள்னு பாத்தா, காலைல காலதர்(சன்னல்) வழியா கதிர்கள் அழகா அறைக்குள்ள விரியும். தொம், தொம்னு ஓசை கேக்கும். உடனே புரண்டு அப்புறம் எழுந்திருப்பான். புறக்காரணிகள் தான் இப்படி எழுப்புதுங்கறது புரியும். அப்புறம் நடந்த உரையாடலில் அந்த ஓசை யாரோ துணி துவைக்கும் ஓசைன்னு விளங்குனாங்க.

அப்புறம் அந்தப் பெண், யாருன்னு தெரியாது. அவங்க பாட்டுக்கு கையைக் கட்டிட்டு நின்னு வெறிச்சுப் பாப்பாங்க. நாமளா என்ன வேணும்னா உணர்ந்துக்கலாம். அடுத்து அந்தப் பூனை. அது படுக்கைல இருந்து துள்ளி எழுந்து சுவரருகே போய் கத்துவது அவனது தனிமையின்/தனிமைப் படுத்தப் பட்டதின் வலிகளைச் சொல்லுவதா எடுத்துக்கலாம். அந்தப் பூனை டக்குன்னு தவ்வி காலதர்க் கண்ணாடிக் கதவுகள்ல ஏறித் திரும்பும். தப்பிக்க நினைக்கிற மனப்பான்மையா??? பாக்குறவங்களைப் பொறுத்தது.

ரொம்ப அளக்காமப் (யோசிக்காம) படம் பாத்தா எளிமைப் புரியுங்கறது தான் இந்தப் படம் எனக்கு சொல்லும் சேதியாப் படுது. இதே அணுகுமுறைல புதுப் பாதையில் (நவீனங்கள்) வரும் படைப்புகள் காட்டும் மெல்லிய உணர்வுகளை நுகர முடியும்னு நம்பறேன்.

இட ஒதுக்கீடு!

2009-10-26T15:09:00.003+05:30

ஒதுக்கிய ஊரார் ஒதுக்கும் வழக்கம்
ஒதுக்கி ஒடுங்கியோ ருக்கென்(று) இடங்கள்
ஒதுக்கிய போதும் ஒதுங்கிட(ம்) இன்றி
ஒதுங்கும் நிலையை ஒறு.

"தனி" குறும்பட வெளியீட்டு விழா (சிங்கையில்)

2009-10-26T10:25:00.006+05:30

கடந்த காரிக்கிழமை நண்பர் பாண்டித்துரையும், அறிவுநிதியும் தயாரித்த (சென்னையில் முன்பே வெளியான) தனி என்ற குறும்பட வெளியீடு அமோக்கியோ நூலக வளாகத்தில் நடந்தது. ஏராளமானோர் திரண்டு வந்திருந்தனர் (100 பேர்ன்றது சிங்கைல பெரிய கூட்டந்தான்). இயக்கம் அய்யப்ப மாதவன், ஒளிப்பதிவு செழியன். செழியன் இந்த தனி குறும்பட வெளியீட்டு விழாவுக்காகவென்றே சிங்கை வந்திருந்தார்.

திருமதி சித்ரா ரமேஷ் கூட்டத்தை நெறிப் படுத்தினார். இவருக்கு அவைக்கூச்சம் என்பதே இல்லை. நம்மிடம் எப்படி உரையாடுவாரோ அதே மாதிரி மேடையில் பேசுவார். அப்ப இணைத் திரைப்படங்கள்னு (parallel cinema) ஒண்ணு தமிழ்ல இல்லவே இல்லைன்னு குறைபட்டுக் கொண்டார். அதனை இது போன்ற குறும்படங்களின் வரவு நிறைவாக்கும்னு சொன்னார். எனக்கு இணைத் திரைப்படம்னு ஒண்ணு இருக்குறதே அப்பத் தான் தெரியும்.

பின்னர் ஒரு குறும்பட அறிமுகம் காட்டப்பட்டது. தொடர்ந்து தனி குறும்படம் பற்றிய மதிப்புரை தேர்ந்தெடுத்த சிலரால் வழங்கப்ப்படது. தனி, தனிமை குறித்த வேறுபாடுகளும் பேசப்பட்டது. படத்தைப் பற்றிக் கிட்டத்தட்ட வெவ்வேறு விதமான பார்வைகள் பதியப் பட்டன. எனக்கோ குழப்பமாக இருந்தது. ஒரே படத்தைப் பார்த்தவர்கள் எப்படி வெவ்வேறு விதமாக அணுகினார்கள்னு புரியலை(அடுத்த பதிவுல என்னோட பார்வையச் சொல்றேன்).

இடையில் குறும்பட அடர்தட்டு விரும்புவோருக்காக 10 வெள்ளி நன்கொடை பெற்று வழங்கப்பட்டது. நூறு வட்டுகளாவது விற்றிருந்தால் தயாரிப்பாளர் கையை வலுப்படுத்தி இருக்கும். நானும் 5 வட்டுகள் பெற்றுக் கொண்டேன். வர முடியாதவர்களுக்காவும், ஊரில் கொண்டு போய் காட்டலாம்னு தான்.

பின்னர் நேரமின்மையால் மிகச்சுருக்கமான கலந்துரையாடல் செழியனுடன் நடந்தது. அதிலும் வழமையான கேள்விகள் தான். திரைப்படங்கள் ஆபாசமா இருக்கு, பாடல்கள் தரக்குறைவா இருக்கு.. இந்த மாதிரி. செழியன் 'படங்கள் வணிகம் சார்ந்தவை. நீங்க படங்களைத் தேர்ந்தெடுத்துப் பாருங்க. சில படங்களின் வெற்றியே நல்ல படங்களின் விழுக்காட்டைக் கூட்டும்'னு சொன்னார்.

பதிவர் குழலி குறும்படங்கள் என்றாலே அழுகையும் தனி மனித உணர்ச்சிகளும் மட்டுந்தான் முன்னிறுத்தப் படுவதேன்னு கேட்டார். அதற்கு முதல்ல வரக்கூடிய படங்கள் பெரும்பாலும் இப்படித்தான் ஒருமை சார்ந்ததா இருக்கும். பின்னாடி கலங்கித் தெளியும்னார்.

அடுத்த கேள்வியா இதழ்கள்ல சிற்றிலக்கிய வகை இருக்கும் போது அப்படி வணிகம் சாராத படங்கள் வருவதைத் தடுத்தது எதுன்னு கேட்டார். செழியன், அப்படி ஒரு வெற்றிடம் இருப்பது உண்மை தானென்றும் இது போன்ற மாற்றுத் திரைப்படங்கள் குறித்த விழிப்புணர்வு அந்த நிலையை மாற்றும்னு தான் நம்புவதாக்க் குறிப்பிட்டார்.

வழக்கம் போல் நூலக நிர்வாகம் சிறந்த ஒத்துழைப்பை வழங்கி இருந்தனர். இனிப்பும், வடையும், தேனீரும் இருந்தன ;-) கேசரிக்கு சட்னி தொட்டு தின்றேன். உடன் வந்த பதிவர்களும் இந்த சேர்க்கை நல்லா இருக்கிறதா சொன்னாங்க! கூட்டம் முடித்து கிளம்பினோம். எங்கன்னு அடுத்த இடுகைல பாப்போம்.

சச்டி உரை - இரண்டாம் நாள் - இருளும் ஒளியும்

2009-10-21T08:20:00.004+05:30

இன்றைய நிகழ்ச்சிக்கு உதவித்தொகை (உபயம்) வழங்கியவர் பேச்சாளரின் ஆசிரியரின் பிள்ளை. அந்த ஆசிரியர் அடிக்க மாட்டார் ஆனால் நுள்ளுவார்னு குறிப்பிட்டர். நுள்ளுவார்னா கிள்ளுவார்னு பொருள். இணையத்தில் தேடினால் ஈழத் தமிழர்களின் எழுத்துக்கள் (மட்டுந்) தான் கிடைக்கிறது :-)

சைவக் கோயில்களின் கோபுரம் எவ்வளவு தொலைவு வரைத் தெரிகிறதோ, அந்தத் தொலைவை ஆரமாகக் கொண்டு வரையப் படும் வட்டம் கைலாசத்துக்கு ஈடானதாம். இப்பத் தான் தெரியுது ஏன் கோபுரம் உயரமா இருக்குன்னு. அதுக்குன்னு வலி மிஞ்சியும் கோபுரம் கட்ட முடியாது. ஏன்னு பின்னாடி சொல்றேன். ஆனால் இது போன்ற நம்பிக்கைகள் கோயில்கள் எண்ணிக்கை பெருக உதவி இருக்கலாம்.

இறைவனின் தோற்றரவுகள் எல்லாமே எதிரியைக் கொல்வதாகத் தான் கதைகள் இருக்கும். ஆனால் கந்தன் எதிரியின் தீய எண்ணங்களால் வளர்த்துக் கொண்ட வல்லமையை ஒடுக்கி எளியவராய் ஏற்றுக் கொள்பவனாம். தீய எண்ணங்களை இருள் என்றும் அகற்றும் ஆயுதங்களை ஒளி என்றும் உருவகித்தார். அதனால் தான் கந்தனின் ஆயுதங்களால் குழந்தைகளுக்குப் பெயர் வைக்கிறார்கள் வேலாயுதம், தண்டாயுதபாணி,செவ்வேல், கதிர்வேல் என்று. இருளில் இருந்து காக்கும் கலன்கள் இல்லையா! வேற எந்தக் கடவுளின் ஆயுதங்களாலும் பெயர் வைப்பதிலை ஏன்னா இருள் இல்லாத மனிதனே இல்லை, அப்புறம் எப்படி இருள் கொண்ட வீட்டை இடிக்கும் ஆயுதத்தால் பெயர் வைப்பது :-)

தட்சன் என்பவன் இருள் நிறைந்த உள்ளம் கொண்ட பிரமனின் மகன். அவன் சிவனிடம் தன் மகளை மணமுடித்துக் கொள்ள வேண்டிய அருள் பெற்றவன். அவனின் மற்ற மகள்களை (27 பேர்) நிலாவுக்கு அனைவரையும் ஒரு சேர பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும்னு மணமுடித்துக் கொடுத்தானாம். நிலாவோ இருவரிடம் மட்டும் அன்பாய் இருந்ததால் தட்சன் நிலவை தேய்ந்து அழிய திட்டி விட்டான். நொந்து போய் சிவனிடம் பணிந்த நிலவை வளரும் படி அருள் தந்ததினால் வளர்ந்து, தேய்கிறதாம் நிலா! இந்தக் கதை எதுக்குன்னா மனைவியை அன்பாக பார்த்துக் கொள்ளா விட்டால் வாழ்வில் இருள் சூழ்ந்து விடும் என்ற நீதியை உணர்த்தவாம். அப்படின்னா, 27 பேரை மணந்த கொடுமையை எங்கு போய்ச் சொல்வது. பேச்சாளர் நாம் சடங்குகளை, கதைகளை அதன் பொருள் தெரியாது பின் பற்றுகிறோம்னு வருத்தப் பட்டார்.

தட்சன் பிரமனிடம் இரண்டு கேள்விகள் கேட்டான். உலகில் பெரியது எது? பெரியவர் யார்? பிறருக்கு பயன் தரும் வகையில் ஈட்டும் செல்வம் பெரியது, அத்தகைய செல்வம் உடையவர்கள் பெரியவர் என்றாராம் பிரம்மா. நல்ல சிந்தனையாகப் பட்டது. இதனுடன் அவர் சொன்ன இன்னொரு விளக்கம் தலைப்புக்குப் பொருத்தமாகவும் சிறப்பாகவும் பட்டது.

மால், அயன் இருவரில் பெரியவர் யார்னு தெரிஞ்சிக்கிறதுக்காக சிவன் இருவரையும் அடிமுடி கண்டு வரப் பணித்தார் இல்லையா? பிரமனின் நாவில் இருப்பவள் கல்விக் கடவுள். இந்தக் கல்வி அறிவின் துணையோடு பிரமனால் சிவனின் முடியைக் காண முடியவில்லை. கல்வி வெறுமனே குறுக்கு வழியைத் தான் காட்டியது :-)

பெருமாளோ செல்வக் கடவுளை நெஞ்சில் நிறுத்தியவர். அவரால் செல்வத்தின் துணையோடு அடியைக் காண முடியவில்லை, குறுக்கு வழியையும் கண்டு பிடிக்க முடியவில்லை. இந்த இருவரும் தம்மில் பெரியவர் யார் என்ற அகந்தை இருள் கொண்டதால் கல்வியும், செல்வமும் துணை செய்யவில்லை. அந்த இருளை அகற்றும் விளக்காக, ஓங்கி உயர்ந்தான் ஒளிப் பிழம்பாக அண்ணாமலை. அந்த ஒளி இருவரின் இருளையும் அகற்ற உதவியது. உடன் தாள் பணிந்தார்கள்.

இன்னொரு தகவலும் சொன்னார். இறைவனைக் காண நாமெல்லாம் கோவிலுக்குப் போறோம், இறைவன் மூன்று விதங்களில் கோவிலை விட்டு நம்மைத் தேடி வருவார். வேட்டைக்குப் போதல், சப்பரத்தில் வலம் வருதல், தேர் ஊர்வலம். இதில் சப்பரம் என்பது சக கோபுரம்னு சொன்னார். அதனால் தான் சப்பரம் கோவில் கோபுரத்தின் உயரத்துக்கு இணையாக இருக்கணுமாம். இப்பப் புரியுதா ஏன் கோபுரம் ரொம்ப உயரமா வைக்கிறதில்லைனு :-) கைலாச எல்லை விரிவடைஞ்சாலும் தூக்கிட்டுப் போக வலு வேணுமே!! இந்தத் தேர் கருவறை உயரத்துக்கு இருக்கணுமாம். ஏன் இந்த மாதிரின்னு யாராவது விளக்குங்க. இன்றைய சொற்பொழிவு பிடித்தே இருந்தது.

சச்டி நோன்புச் சொற்பொழிவு - த.சிவகுமாரன் - குறவஞ்சிப் புதிர்

2009-10-20T15:20:00.006+05:30

நேற்று முதல் சிங்கை சிலோன் சாலை செண்பக விநாயகர் கோவிலில் தமிழருவி த.சிவகுமாரன் அவர்களின் கந்த புராண உரை சச்டிக்காக 6 நாள்கள் ஏற்பாடு செய்யப் பட்டு இருந்தது. முன்பும் கம்பவாருதி செயராசின் உரைகளைக் கேட்டுள்ளதால் ஆர்வத்தோடு சென்றேன். இம்முறை கோவில் வளாகத்திலேயே கூட்டம் ஒழுங்கு செய்யப்பட்டிருந்தது. கோவில் உள்ளே நுழையவும் உரை துவங்கவும் சரியாக இருந்தது. ஏடும் எழுத்தும் என்ற தலைப்பில் பேசினார்.

சச்டி நோன்பிருப்பவர்கள் இழந்ததைப் பெறுவார்கள் என்றும் தேவர்கள் அவ்வாறே அசுரர்களிடம் இழந்ததைப் பெற்றனர் என்று சொன்ன போது 'ஈழத்தில் இழந்ததையும் நோன்பினாலேயே பெற்றிருக்கலாமே'ன்னு ஒரு வறட்சியான எண்ணம் ஓடியது. கந்த புராண நூல் ஆறு காண்டங்களாக வடமொழி நூலில் இருந்து மொழிபெயர்ப்பு செய்யப்பட்டது. காஞ்சி கச்சியப்பரால் எழுதப்பட்ட இந்நூல் தமிழர் சால்பை எடுத்துரைப்பதாகவும் கூறினார்.

வேதாந்தம் கடவுளுக்கு உருவம் இல்லை என்கிறது. பரப்பிரும்மமே இறைவன் என்றும் சொல்கிறது. ஆனால் சித்தாந்தமோ கடவுள் உருவம் உடையவர் என்கிறது. இதனால் ஏற்பட்ட குழப்பங்களை கந்த புராணம் பரப்பிரும்மம் உருவெடுத்து கந்தனாக வந்தான் என்று தீர்ப்பதாகக் கூறினார்.

எந்த ஒரு பெரிய நூலும் விளக்க மற்றும் தொடர் நிலையில் துணை நூல்களைத் தோற்றுவிக்கும் என்றும் அவ்வகையில் வீரசோழியம் என்னும் இலக்கண நூல் கந்த புராணத்தின் அடிப்படையில் எழுந்ததாகவும் சொன்னார். குற்றாலக் குறவஞ்சியிலும் கந்த புராண நிகழ்வுகள் குறிக்கப் பட்டுள்ளதாகக் கூறி ஒரு பாடலை வேடிக்கையாகக் குறிப்பிட்டார்.


மீறு மிலஞ்சிக் குறத்தியைக் கொண்டசெவ்
         வேட்குற வன்முதல் வேட்டைக்குப் போனநாள்
ஆறுநாட் கூடி யொருகொக்குப் பட்டது
        அகப்பட்ட கொக்கை அவித்தொரு சட்டியில்
சாறாக வைத்தபின் வேதப் பிராமணர்
        தாமுங்கொண் டார்சைவர் தாமுங்கொண் டார்தவப்
பேறா முனிவரு மேற்றுக்கொண் டாரிதைப்
        பிக்குச்சொல் லாமலே கொக்குப் படுக்கவே

குறத்தியைத் துணையாகக் கொண்ட குறவனொருவன் வேட்டைக்குப் போய் ஆறு நாட்கள் கழித்துக் கண்ட கொக்கை சட்டியில் குழம்பு வைத்தான். அந்த குழம்பிற்கு அந்தணரும், சைவர்களும் மற்றும் முனிவர்களும் 'எனக்கு வேண்டும், எனக்கு வேண்டும்'னு போட்டியிட்டார்கள்னு பொருள் வரும். இப்பாடலின் பொருள் பற்றி பின்னூட்டத்தில் சொல்லலாம்.

இதன் பிறகு தான் ஆய வேண்டிய தகவல்கள் சொன்னர். சச்டி, அமாவாசைக்கு அடுத்த நாளான பிரதமையிலிருந்து ஆறுநாட்கள் கைக்கொள்ளப் படவேண்டும். ஆனால் பிரதமைக்கு முற்பகல் என்றும் குறிப்பு இருக்கிறது. பிரதமை ஞாயிறு பிற்பகலில் இருந்து திங்கள் காலை வரை இருக்கும். அப்படிப் பார்த்தால் திங்களன்று தான் சச்டி துவங்க வேண்டும். ஆனால் ஞாயிறன்றே திருச்செந்தூரில் தவறுதலாகத் துவங்கி விட்டார்கள்.

திருஞ்செந்தூரில் சூரன் கொல்லப் பட்டதால் அதையே முன்னோடியாகக் கொண்டு நிறைய இடங்களில் தவறாகத் துவங்கி இருக்கின்றனர். ஆறாம் நாளிலேயே நோன்பு முடிந்து விடாதா என்று கேள்வி எழுப்பினார். மேலும் சூரனுடனான போர் திருச்செந்தூரில் நடைபெறவில்லை என்றும் ஈழத்தில் கதிர்காமம் அருகே இன்று விகாரையாக இருக்கும் சூரன் கோட்டைக்கு வெளியில் தான் சண்டை நடந்ததாகவும் சொன்னார். மகேந்திரபுரி இலங்கைக்குத் தெற்கே இருந்ததாகவும் சூரன் கொல்லப் பட்டபின் வீரபாகுவை அவ்வூரை கடலில் அமிழ்த்தச் சொல்லி விட்டதாகவும் கூறினார்.

கூட்டம் முடிந்து அங்கேயே உணவையும் (10 மணிக்குப் போய் யாரு சமைப்பா;-) முடித்துக் கொண்டு வீடு திரும்பினேன். இன்று இருளும் ஒளியும் என்ற தலைப்பில் பேச இருக்கிறார்.

பணம் பத்தாகுது!

2009-07-02T22:38:00.006+05:30

ஒவ்வொரு நாடும் பணம் அச்சடிக்க பெருவாரியாக செலவு செய்கின்றன. போலியாக உருவாக்க முடியாதவாறு பல்வேறு நுட்பங்களைப் புகுத்துவதில் இருந்து பாதுகாப்பு வழங்குவது வரை என கிட்டத் தட்ட அச்சடிக்கப் படும் பணத்தின் மதிப்பில் கணிசமான அளவு செலவாகி விடும். பின் எப்படி அரசால் நிர்வகிக்க முடிகிறது? உண்மையில் அரசு தான் வெளியிடும் ஒவ்வொரு பணத்திலிருந்தும் பல மடங்கு வருமானத்தை மீட்டு எடுக்கிறது. எப்படின்னு பாப்போம்.

எடுத்துக் காட்டாக, அரசு வெளியிடும் ஒரு நூறு பணத்தை (அதாங்க உரூவா) எடுத்ததுக் கொள்வோம். அதை ஒருவருக்கு சம்பளமாக வழங்கும் போது 15 (தோராயமாக)பணத்தை வரியாக எடுத்துக் கொள்கிறது. அவர் 85 பணத்தில் வீட்டுக்குப் பொருட்கள் வாங்கும் போது 15% (குறைந்த அளவாக) பெட்ரோல் வரி, சாலை வரி, சுங்கத் தீர்வை, விற்பனை வரி, விற்பவரின் வருமான வரி என அனைத்து வரிகளையும் மறைமுகமாகக் கட்டுகிறார்.

இப்படி உற்பத்தியாளரிடம் செல்லும் பணம் மீண்டும் ஒருவரின் சம்பளமாக மறு சுழற்சியிலும் சிறுகச் சிறுக அரசிடம் சென்று சேர்கிறது. சில சுழற்சியிலேயே அச்சடித்த நூறு பணமும் முழுமையாகச் சென்று சேர்ந்து விடும். அது சில திங்கள்களிலேயே பல மடங்காக அரசிடம் சேருகிறது. அப்படின்னா நாம பணம் சம்பாதிக்கிறது வெறும் உள்ளுணர்வா, உண்மை இல்லயான்னு கேட்டா அதுக்கு விடை, நாம் நமது நாட்டுக்காக (நமக்காக) உழைக்கிறோம். உழைப்பின் வெகுமதியாக நம் செலவினங்களுக்காக கையெழுத்துப் போட்ட தாள்களைத் தருகிறது. அதை எண்ணிக்கையால் சிறிதுன்னும் பெரிதுன்னும் சொல்லிக் கொள்கிறோம். உணவு, உடை, உறையுள்களை ஏற்படுத்திக் கொள்கிறோம். நாட்டு மக்களின் உழைப்பின் அளவு தான் GDP என்று கணிக்கப் படுகிறது. வரவு செலவுத் திட்ட அறிக்கை ஒரு நாட்டு மக்கள் எவ்வளவு உழைத்திருக்கிறார்கள் என்பதையே காட்டுகிறது. அதைத் திறம்பட நிர்வகிக்கிறார்களா என்பது வேறு.

நாமிருவரும் இதுபோல் கையெழுத்துப் போட்டு தாள்களைப் பகிர்ந்து கொண்டு, அதனை மதித்து நடந்தால் அதுவும் பணமே, நம்மிருவரைப் பொறுத்த வரை! என்ன அரசின் பணம் போல் பத்து நூறாகாது:-)
====================================================================================
குமுகாயம், மொழி மற்றம் அறிவியல் என்று மூன்று பிரிவுகளில் போட்டி அறிவிக்கப் பட்டிருக்கிறது. உங்கள் திறன் வாய்ந்த கருத்துகள் கொண்ட தலைப்பு எதுவென்று தேர்ந்து படைப்புகளை அனுப்புங்கள். மறக்காது விதிமுறைகளையும் ஒருமுறை பாருங்கள்.

விசயம்

2009-06-29T21:13:00.012+05:30

தனித் தமிழில் பேசிப் பழக வேண்டும் என்று முடிவுக்கு வந்த போது பிற மொழிச்சொற்களை இனங்காண முற்பட்டேன். சில சொற்களை எளிதாக மாற்ற முடிந்தது. உபயோகம், பிரயோசனம் போன்றவற்றை பயன்பாடு கொண்டு நீக்கிட்டேன். சில சொற்கள் எளிதாக அடையாளம் கண்டாலும் பயன்பாட்டில் கொண்டு வருவது அரிதாக இருந்தது. வார்த்தை அதில் ஒன்று.

இன்னும் சில சொற்களைப் பல இடங்களில் பயன்படுத்த தடங்கலாக இருந்தது. இந்த சொற்றொடரில் (வாக்கியமில்லை) தடங்கல்/தடை என்பதற்குப் மாற்றாக சிரமத்தைத் தான் பயன்படுத்திக் கொண்டு வருகிறோம். தடையைக் கொண்டு வருவது அரிதாக இருகிறது. அரிது என்ற சொல் கச்டத்தை நீக்கும். ஆனால் தடையைப் பொருட்படுத்தாது பயன்படுத்துவது அரிதான செயலாகத் தான் இருக்கிறது.

மிகுந்த தடங்கலை ஏற்படுத்திய சொல் விசயம். இதற்கு ஈடான சொல் தமிழில் எனக்குத் தெரியவில்லை. பாவாணரைப் பார்த்தால் பற்றியம் என்கிறார். அதாவது ஒன்றைப் பற்றிய செய்தி/தகவல் என்பதால். மற்றபடி, இடத்துக்கேற்றவாறு பல சொற்களை ஈடாகப் பயன் படுத்த முடிந்தது.

புழக்கத்தில்: என்ன விசயமா வந்தீங்க?
மாற்று: என்ன வேலையா வந்தீங்க?

புழக்கத்தில்: சொல்ல வந்த விசயத்தை சட்டுன்னு சொல்லுங்க.
மாற்று: சொல்ல வந்த செய்தியை சட்டுன்னு சொல்லுங்க.

புழ: விசயந் தெரியாமப் பேசாத.
மாற்று: உண்மை தெரியாமப் பேசாத.

புழ: உங்க கிட்ட ஒரு விசயம் சொல்லணும்.
மாற்று: உங்ககிட்ட ஒரு தகவல் சொல்லணும்.

புழ: அவங்கிட்ட கத்துக்க நிறைய விசயம் இருக்கு
மாற்று: அவங்கிட்ட கத்துக்க நிறைய திறமை இருக்கு.

புழ: அவர் விசயத்தை விடு
மாற்று: அவர் கதையை விடு

இன்னும் பல. விசயம் வரும் இடங்களில் எல்லாம் matter என்ற ஆங்கிலச் சொல்லையும் பயன்படுத்தலாம். தமிழில்அப்படி ஒரு சொல் எனக்குக் கிடைக்கவில்லை. ஆனால் மேலே உள்ள தொடர்களை எல்லாம் மீண்டும், மீண்டும் அசை போட்டதில் விசயத்துக்கு அந்த இடத்தில் வேலையே இல்லை என்பதை உணர முடிந்தது.

என்னவா வந்தீங்க?

சொல்ல வந்ததை சட்டுன்னு சொல்லுங்க.

ஓண்ணு/எதுவுந் தெரியாமப் பேசாத.

உங்க கிட்ட ஒண்ணு சொல்லணும்.

அவங்கிட்ட கத்துக்க நிறைய இருக்கு

அவரை விடு

விசயம் என்ற சொல்லோடு என்ன வேற்றுமை உருபு (ஐ,ஆல்,கு,இன்,அது,கண்) வந்ததோ, அந்த வேற்றுமை உருபை அதற்கு முன் உள்ள சொல்லோடு இணைத்தால் விசயமே தேவைப் படலை. தேவைப் படாததற்கு (விசயத்துக்கு!!) எதுக்கு சொல் தேடணும்னு விட்டுட்டேன்.

ஆமா, விசயம்னா, அதன் மூல மொழியில் என்ன பொருள்னு யாருக்காவது தெரியுமா?

=================================================================

சிங்கைப் பதிவர்கள் தமிழ்வெளி திரட்டியுடன் நடத்தும் போட்டி இன்று தொடங்குகிறது என்பது உங்களுக்குத் தெரியுமா? தலைப்புகளுக்கும் ஏனைய தகவல்களுக்கும் இங்கே செல்லுங்கள்.

பதிவர்கள் பாதித்த பாராளுமன்றத் தேர்தல்

2009-06-28T13:53:00.005+05:30

கடந்த பாராளுமன்றத் தேர்தலில் வலைபதிவர்கள் பெரும்பான்மையாக ஈழத்தமிழர் நலன் சார்ந்த கட்டுரைகள் வெளியிட்டு வந்தனர். மைய அரசு தமிழர் நலனைப் புறக்கணிக்கும் வகையில் செயல்படுவதாகவும், அந்தக் கூட்டணியை எதிர்த்து வாக்களிக்க வேண்டும் என்றும் பரப்புரைகள் செய்யப் பட்டன. மாற்றம் வேண்டும் என்பதை முன்னிறுத்தி குழுக்களாகவும் செயல்பட்டனர்.

அதற்கு எதிர்வினைகளும் இருந்தன. அதில் முக்கியமான ஒன்று வலைபதிவர்கள் கருத்துகள் தேர்தலில் எந்த பாதிப்பையும் ஏற்படுத்தாது என்பது. தேர்தல் முடிவுகளை உற்றுப் பார்த்தால் பதிவர்கள் தேர்தலில் கணிசமான பாதிப்பை ஏற்படுத்தி இருக்கிறார்கள் என்றே தோன்றுகிறது.

முன்பு நடந்த தேர்தல்களில் படித்தவர்கள் நிறைந்திருப்பதால் நகரப் பகுதிகள் திமுகவுக்கு ஆதரவானதாக கருதப்படும். இந்தத் தேர்தலில் நகரப் பகுதிகள் பெரும்பான்மையாக திமுக கூட்டணியைக் கை விட்டு விட்டன. மாநகராட்சிகளில் நெல்லை, மதுரை தவிர அனைத்து மாநகராட்சி அடங்கிய தொகுதிகளையும் அதிமுக பெற்றிருக்கிறது. பதிவர் நடவடிக்கைகள் நிறைந்த தொகுதிகள் இவை. பதிவர் கருத்துகள் மக்களிடம் சேர்ந்துள்ளன. அவற்றை மக்கள் ஏற்றுக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்றே தோன்றுகிறது.

சென்னையில் வலுவான பின்னனி கொண்ட திமுக, தமிழ் நாட்டிலேயே கல்வி அறிவு நிறைந்த தென் சென்னையைக் கோட்டை விட்டிருக்கிறது. வட சென்னையும் திருப்பெரும்புதூரும் தொழிலாளர் நிறைந்த தொகுதிகள். காஞ்சிபுரம் அதிமுக முன்னனியில் இருந்து பின்னுக்குப் போன தொகுதி. அங்கு சட்ட மன்றத் தொகுதிவாரியாகப் பார்த்தால் இன்னும் தெளிவாகத் தெரியலாம்.

தென் சென்னை, மதுரை போன்ற தொகுதிகளில் பணத்தை விட தனிப்பட்ட உழைப்பும், ஆளுமையுமே வெற்றி பெற்றுத் தந்ததாக நினைக்கிறேன். தூத்துக்குடி, கன்னியாகுமரி படித்தவர்கள் நிறைந்த தொகுதிகள். ஆனால் தேர்தல் என்று வந்தால் சாதி, மத அடிப்பபடையில் மட்டுமே வாக்களிப்பதால் அவற்றை இங்கே பெரிதாகக் கணக்கில் எடுத்துக் கொள்ளவில்லை.

வெற்றி பெறா விட்டாலும் தென் சென்னையில் போட்டியிட்ட சரத்பாபு பரவலாக அறிமுகம் பெற்றது பதிவர்களால் தான். ஈழச்செய்திகள் ஊடகங்களால் இருட்டடிப்பு செய்யப் பட்டபோது அச்செய்திகளை பரவலாக அறியத் தந்ததும் இந்த மாற்று ஊடகமே.

பதிவர்களை விட படிப்பவர்கள் தான் கூடுதலாக இருக்கிறார்கள். பதிவுகளைச் சுட்டி எனக்கு வரும் அஞ்சல்களில் பெரும்பான்மை பதிவர் அல்லாதவர்களிடம் இருந்து தான் வருகிறது. அவர்கள் மூலமாக பதிவின் கருத்துகள் இட்டீடிற்கு (விவாதம்) உள்ளாகி மேலும் பரவி இருக்கும் வாய்ப்புகளும் உண்டு.

பதிவர்கள் இன்னும் ஆக்கத்துடன் பரவலாக செயல்பட்டால் வருங்காலத்திலும் தேர்தலில் சிறப்பாக பங்காற்ற முடியும். மேலும் முயன்றால் தேர்தலில் வென்று சட்டமியற்றும் மையங்களுக்கு தேர்ந்தெடுக்கப் படலாம் என்றே கருதுகிறேன். மற்ற நாடுகளில் பதிவர்கள் என்ற அடையாளத்துடன் வேட்பாளர்கள் வென்றிருக்கிறார்கள். ஆர்வமுள்ளோருக்கு வாழ்த்துகள்.

=====================================================

பதிவிடுவதால் என்ன நன்மை என்று கருதி உங்கள் கருத்துக்களை வெளியிடாது இருப்பவரா? இந்தச் சுட்டியை ஒரு பார்வை பார்த்துடுங்களேன் ;-)

இரகு வெண்பா - இரட்டையர் முன்கதை -2

2008-09-20T09:00:00.003+05:30

இராமன் கதை இங்கே

சிந்தனையால் செலுத்தப்பட்ட மனிதர்கள்.

கூர்முள் உடைய குதிரை, தலைவனொடு
பார்வை பிரிந்தநற் பாவைஉடன் ஓர்சொல்
இழந்த இளவல் எனவகைப் பட்டார்
அழுந்தும் கடிவாளம் காண்.

கூர்முள் - குதிரை செலுத்தும் கருவி

இலக்குவன் வருத்தத்தை சீதை மாறுபட்டு புரிந்து கொள்ளுதல்

உறுவல் அழுந்த ஒருவன் இளவல்
மறுகரை சேர்ந்தான் மனதும் மறுக
முறுவல் அணிந்த குலப்பெண் உவனைத்
தறுக உணர்ந்தாள் தனித்து.

தறுக - தவறாக

ஆறுதல் கூற அமைதியாய் நோக்கினாள்
'தேறுதல் அடைவாய், தெரிந்துநான் மாறுதல்
கொண்டேன், மயக்கம் குறைந்து; பரிசினைத்
தந்தேத் திரும்பலாம் தாழ்ந்து'.

அன்பின் அழுத்தம் தாங்காது இலக்குவன் நடந்தவை உரைத்தல்

இன்னும் கலங்கினான் இவ்வளவும் நேர்ந்தன
சொன்னான் பிதற்றும் தொனியொன்ற - கண்கள்
தாழ்ந்தே இயல்பு தடுமாறி போர்தனில்
வீழ்ந்தவன் போல்தான் விளர்ந்து.

விளர்தல் - வெளுத்தல், வெட்குதல்

சீதையின் கைவிடப்பட்ட நிலை கண்ட துறவோர்கள் வால்மீகி குடிலுக்கு அழைத்துச் சென்றனர்

'சுமக்கும் வயிற்றின் சுமைதளர் காலம்
உமக்கும் பொறுக்க முடிந்ததோ' - விம்மலாய்ச்
சுட்டினாள் இளவலிடம் ஒண்ணா(து) உணர்த்திட
கட்டறுந்த கண்கள் கசிந்து.

வேறாரு மில்லா வெறுமையால் தன்குரல்
வீறிட்(டு) அழுதாள்; விசும்பினாள் காறலுற.
ஏதில் ஒலிசார்ந்(து) இரிந்தனர் கான்துறவோர்
பேதை இருந்த இடத்து.

ஏதில் – அந்நியமான
இரிதல் - விரைதல்

அழுதவர் யாரென்(று) அறிந்தநன் நோலார்
குழுமினர் வால்மிகிமுன்; ஒட்பச் செழுமையால்
யாவையும் ஊகித் தறிந்துரைத்தார் பேருயிராள்
தேவைகள் பார்க்கப் பணித்து.

ஒட்பம் - அறிவாற்றல்
பேருயிராள் - ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட உயிர் சுமந்தவள் (இரட்டை கரு என்பது அறியப் படாததால் ஈருயிர் (அ) மூவுயிர் எனக் குறிக்கவில்லை)

இரட்டையர் பிறப்பு

பொறுக்காத போதும் பொறையெனும் பண்பு
துறக்காமை தாய்வழி யுற்ற சிறப்பெனினும்
அத்தன்மை ஏற்கா(து) அவள்வயி(று) ஈன்றதே
முத்தனைய வித்துகளி ரண்டு.

புல்லால் களைந்தார் புரைகளை, சேயுள்மேற்
புல்மே வியமே னியனிலவன் - புல்லடி
ஓடிய செல்வன் குசனென்றார் வால்மீகி,
சூடிய மாலைகள் தொட்டு.

இரண்டாவது அடி பதம் பிரித்து
புல் மேவிய மேனியன் இலவன்
அடிப்புல் – புல்லடி

நித்தில மைந்தர் இருவரும் கற்றனர்
வித்தைகள் யாவையும் வெட்புடன் - அத்திறம்
காட்டி அவையை அசைத்த சிறுவர்தாம்
காட்டிற் பிறந்த கரும்பு.

முந்தைய பகுதி

அலைபேசி உலவிகளும் தமிழும்

2008-09-19T21:41:00.003+05:30

நண்பர் ஐ-போன் 3ச்சி(ஜி) கொண்டு வந்திருந்தார். ஆவல் குறுகுறுக்க தமிழ்மணம் வலைப்பக்கத்தைத் திறந்தேன். சிறு பிழைகளைத் தவிர பக்கத்தின் உள்ளடக்கத்தை வாசிக்க முடிந்தது. ஆனால் தமிழில் எவ்வாறு எண்ணங்களை உள்ளிடுவது எனத் தெரியவில்லை.

இணைய உலாவியில் தமிழ் 99 எழுதிகள் இருந்தால் உள்ளிடலாம். அலைபேசிகளுக்கு என தமிழ் மென்பொருள்கள் இருக்கின்றனவா? உயர்கட்ட குழப்பமாக அலைபேசிகளிலும் சிம்பியான், விண்டோச்(ஸ்), மேக் என வெவ்வேறு இயங்கு தளங்கள் உள்ளன. தமிழ் எழுதிகளில் இந்த இயங்கு தளங்களுக்கான ஒப்புமை(Compatibility) இருக்க வேண்டும்.

இதையெல்லாம் விட, விண்டோச் மொபைல் 6.1 இயங்கு தளத்தைக் கொண்ட சாம்சங் ஓம்னியா அலைபேசியில் ஐஈ உலவியில் தமிழ்மணம் கட்டங்கட்டப் பட்டுத் தெரிகிறது. Encoding ஒருங்குறி எனத் தேர்வு செய்தும் பயனில்லை. ஓபரா உலவியிலும் இதே கதை தான்.இந்த அலைபேசிகளில் 3ச்சி தொழில்நுட்பம் இருந்தும் என்ன பயன்?

சிங்கையில் ஐ-போன் வெளியிடுவதற்கு ஒரு நாள் முன்னர் டுடே என்னும் நாளிதழ் அலைபேசிகளுக்கான தனிப்பட்ட இணைய பக்கங்களை வெளியிட்டது. அதுபோன்ற விழிப்புணர்வுடனான செயல்பாடுகள் தமிழ் மட்டத்தில் மேற்கொள்ளப் படுகின்றனவா? ஆம் என்றால் மிக்க மகிழ்ச்சி தரும் செய்தியே! அலைபேசியில் தமிழ் மென்பொருள் குறித்த தகவல்களைப் பகிர்ந்து கொள்ளுங்களேன்.

இரகு வெண்பா - இரட்டையர் முன்கதை -1

2008-09-15T19:02:00.013+05:30

இராமன் கதை இங்கே

எதற்குப் பிரிந்தார் எனும்கதை சொல்வேன்
புதையும் மனமே பொறைகொள் - வதமுடித்த
கோமகன் மக்கள் குறையற ஆண்டனன்
தாமரைப் பூமக ளோடு.

கருவுந் தரித்தாள் களிகூர்ந்த வாழ்வில்
பெருங்குசை உற்றதே கோவில் - நறுமுகை
ஏந்தினாள் நாதனை வேண்டினாள் நற்றவஞ்செய்
நன்னிலஞ் செல்ல நசிந்து.

குசை - மகிழ்ச்சி
கோவில் - அரண்மனை

கொண்டான் வியப்பெனினும் பூமகளு வப்பவள்
எண்ணம்போல் அத்த(ம்) அனுப்பத்தன் பின்னனை
ஏவல் அழைத்தான்; இளவல் இயம்பினான்
வேவுரைத்த ஊர்மக்கள் கூற்று.

அத்தம் - காடு

என்னே அரசர்? செறுநர் கவர்ந்தபெண்ணை
பொன்னே எனச்சேர்தல் ஒவ்வாதே முன்னோர்கள்
சொன்ன படியென்றே புல்லறிவாற் போந்தார்
மன்னன் மனம்வருந்து(ம்) ஆறு.

சிறைமீண்ட பூசுதை சீர்மிகுந்த போதும்
நிறையிலை என்பார் இருக்க - பொறையறு
மன்னன் புரையெனத் தேர்ந்தான் இரியலால்
குன்றில் உருண்டதாம் கல்.

இரியல் - விரைந்து, நிலை தடுமாறி

தூற்றலஞ்சி இல்லாள் உவந்தபடி கானகம்
மாற்றத் துணிந்திள வல்செய(ல்) - ஆற்றப்
பணித்து விளக்கியுரைத் தான்வேந்தன் ஆங்கே
பணிந்தான் இளவல் பழிக்கு.

பிணங்கு தலன்றே உடன்பொருந்த; வாழ்வில்
அணங்கினைச் சேர்தல் அரிதென்(று) உணர்ந்தான்,
சுணங்கினான் சோர்வாய்; ஒருமையில் ஆழ்ந்தான்,
முணங்கும் மனம்வழி ஒத்து.

முணங்கு - முணு, முணுத்தல்

ஞாயிறு தோன்றுமுன் ஞாலம் விழிக்குமுன்
சேயுற்ற மாதுடன் சேவகன்போல் தேய்ந்து
சுமந்திரன் தேரில் இருந்தான் இலக்குவன்
உம்பலாம் தோள்களும் சோர்ந்து.

உம்பல் - வலிமையுடைய, எழுச்சி மிகுந்து

முந்தைய பகுதி அடுத்த பகுதி

ஆகஸ்டு - சிங்கை பதிவர் கூட்டம் - அங் - மோ - கியோ

2008-08-05T15:06:00.002+05:30

இது தொடர்பான முந்தைய பதிவு: காலம்: சிங்கை பதிவர் சந்திப்பின் துளிகள் மற்றும் படங்கள் !

இயல்பான பேச்சும், இனிப்பான உணவும் பதிவர் கூட்டத்தைச் சிறப்பாக்கின. அங்கே பகிர்ந்து கொள்ளப் பட்ட சில கருத்துக்களை இங்கே வைக்கிறேன். பல்வேறு திசைகளில் பயணித்த பேச்சு ஒரு கட்டத்தில் தமிழில் பெயர் சூட்டுவதைப் பற்றி நின்றது.

தமிழில் பெயர் சூட்டுவது என்னமோ இந்து என்று கருதப் படுபவர்களுக்கு மட்டும் உண்டான கடமை இல்லை. மற்ற மதத்தவர்களும் முயலலாம் என்று விவாதம் தொடங்கியது. பால்ராஜ், புனிதர் பெயர்களை குழந்தைகளுக்கு சூட்ட விரும்புவதால் ஆங்கிலப் பெயர்களாக அமைந்து விடுகின்றன என்றார். வியட்நாமில் கிறித்துவர்கள் வியட்நாமியப் பெயர்களைத் தான் சூட்டுகின்றனர் என ஜோ அழகாக மறுத்தார். மேலும், தமிழில் பெயர் வைப்பதில் தடை என்று எதுவும் இல்லை, அவரவர் விருப்பத்தை பொறுத்து என்றார். நானும், இந்தோனேஷியாவில் முஸ்லிம்கள் அரபிப் பெயர்களை வெகுவாக பயன்படுத்துவதில்லை. பின் ஏன் நாம் மட்டும் ஆங்கிலத்திலும், அரபியிலும் பெயர் வைக்க வேண்டும் என்று கூறினேன். மேலும் விரிவாக விவாதிக்க எனக்கும் தயக்கமாக இருந்தது. பரிந்துரை என்ற அளவிலேயே அந்த விவாதத்தை நிறுத்திக் கொண்டோம்.

காலத்திற்கொவ்வாத தனித்தமிழ் முயற்சிகளினால் என்ன பயன் என்று அரசு வினவினார். எனக்குப் பொறுக்க வில்லை. நாம இப்படி கூடுவதால் மட்டும் என்ன பயன் என்று கடுப்படித்தேன். உண்மையில் தனித் தமிழ் முயற்சிகளின் தேவை மிக விரிவாக விளங்கிக் கொள்ள வேண்டிய, வரலாற்றுடன் பிணைந்த பொருள். இப்படி ஒரு வட்ட பண்டப்பேழையில் (மேசை) அமர்ந்து கொண்டு என்னத்த பேசுவது என்று விட்டு விட்டேன். பார்க்கலாம், அரசுவுடன் இந்த தலைப்பில் அமராது விடுவது இல்லை. இப்பத் தான் அமுதாவும் கூட இருக்காரே, நல்ல நாளாப் பாத்து கட்டம் கட்டிடலாம்.

அடுத்ததும் அரசு குறித்த துணுக்குத் தான். மிக நேரந்தாழ்த்தி, ஆகக் கடைசியாத் தான் வந்தாப்ல. இவருக்குன்னு வச்சிருந்த அல்வால பாதிய எறும்புங்க சாப்பிட்டுருச்சு. வந்து உக்காந்ததும், ஜெகதீசன் 'மிச்சத்தை யெல்லாம் இவருக்கு குடுங்க'னு போண்டாவையும், அல்வாவையும் குடுத்ததும் முகம் தொங்கிப் போச்சு. 'இல்லைங்க, உங்களுக்குன்னு எடுத்து வைச்சது'ன்னு சொன்னதும் மனசைத் தேத்தி சாப்பிட்டாரு.

போன தடவை ஜெகதீசன் பேசலைன்னு கரிச்சுக் கொட்டினா, இந்தத் தடவை கோவியும், கிரியும் வாயைத் திறக்கவே இல்லை. ஜெகதீசன் பேசினார், அவ்வளவு தான். மற்ற பதிவர்கள் அனைவரும் மடை திறந்தாற் போல் பேசினார்கள். (இப்போதைக்கு) வாசகர் பாஸ்கர் காட்டிய ஆர்வம் வியப்பளித்தது. அவரிடமிருந்து துறை சார்ந்த பதிவுகள் நிறைய எதிர் பார்க்கலாம். பதிவாரா? வடுவூர் குமார், கடைசி முறையாக சிங்கைப் பதிவர் கூட்டத்தில் கலந்து கொள்வதாகச் சொன்னார். அவருடைய எதிர்காலப் பணிகள், முயற்சிகள் சிறக்க வாழ்த்துக்கள். சிங்கை நாதன் வழக்கம் போல எங்களுக்கு அல்வாவும், பாஸ்கருக்கு புதிரும் தந்தார். என்னமோ பக்கத்து வீட்டுல இருந்து எட்டிப் பாத்தவர் மாதிரி பாஸ்கரைப் பத்தி ஒவ்வொரு தகவலா சொல்லி அவரைத் திகைக்க வைச்சார்.

ஏற்கெனவே, மூணு ஜோ இருக்கறது கண்ணைக் கட்டுது. இப்ப இன்னொரு 'ஜோ'சப் வர்றாரு. மீண்டும் கூடுவதற்கு காரணம் இருக்குல்ல.... மகிழ்ச்சி தான். வாங்கையா, வாங்க. அடுத்த முறை இடத்தேர்வு செந்தில் நாதன் முறை. அவர் புகிட் கோம்பாக் என்ற இடத்தில் கூடலாம்னு சொன்னார். அறிவிப்புக்கு காத்திருக்கிறோம்.

திங்கள் சத்யா -> அசுரன் -> தொடரும் சோகம்; தீர்வு?

2008-06-30T18:37:00.010+05:30

அசுரன்: ''நான் ஜாதில நாயக்கரு'' -பஸ்ல ஏறமாட்டேன்! (திங்கள் சத்யா)

மேலே உள்ள சுட்டியைப் படித்து விட்டு தொடருங்கள்.

திங்கள் சத்யாவின் இது போன்ற இன்னொரு பதிவினை (இன்னொரு) சத்யா குறிப்பிட்டிருந்தார். படித்து விட்டு பல நாட்கள் மனம் கலங்கிப் போயிருந்தது. இப்போது ஓராண்டுகள் கழித்து அதே சோகம் இன்னொரு இடுகையாக சற்றும் மாற்றமின்றி. இன்னும் பல ஆண்டுகள் கழித்தும் இந்த நிலை தொடரத்தான் போகிறதா?

1. ஆயிரமாயிரம் பெருமைகள் கொண்டாடும் நம்மால் ஒரு துப்புரவுத் தொழிலாளிக்கு சுகாதாரமான முறையில் வேலை செய்ய வழியேற்படுத்த முடியவில்லை. எதனால்?

2. மேலைநாடுகளில் இந்த வேலை எவ்வாறு கையாளப்படுகிறது?

3. அரசின் கவனத்தை ஈர்ப்பது எப்படி?

4. அரசுகள் கையாலாகதவை என்றால் தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனங்கள் மூலமாக நாம் எவ்வாறு உதவ முடியும்?

இதை இப்படியே தொடர விடக் கூடாது. இயலவில்லை என்றால் பல்லாயிரம் ஆண்டுகள் தொன்று தொட்டுத் தொடரும் நாகரிகம் என்று வெட்கமின்றி கூறித் திரிபவர்களாகவே பார்க்கப் படுவோம்.

எறும்புடன் ஒரு பயணம் - புனைவு

2008-06-25T09:51:00.003+05:30

இன்று காலையில் தான் அந்த விநோதம் நிகழ்ந்தது. வழக்கம் போல் தாமதமாக அலுவலகத்துக்கு புறப்பட்டேன். உலகமே அழிந்தாலும் தன் கடமை தவறக்கூடாது எனக் கருதும் என் மனைவி எனக்குக் கட்டுச்சாப்பாட்டை தந்து விட்டு பெப்போவை (என் பையங்க) பால்வாடிக்கு அழைத்துச் சென்றார். நான் சாப்பாட்டை எடுத்துக் கொண்டு வழக்கம் போல் 24ம் எண் பேருந்தைப் பிடித்தேன். அதுவும் வழக்கம் போல் ஊர்ந்தே நகர்ந்தது.

நான் இருக்கும் லொராங் சுவானிலிருந்து பாயா லேபா தொடர் வண்டி நிலையம் செல்ல அரை மணி நேரம் ஆகும். அங்கிருந்து 8 நிமிட தொடர் வண்டிப் பயணம் தானா மேரா நிலையத்திற்கு. அந்த சந்திப்பில் பொதுவாக 10 நிமிடக் காத்திருப்புக்குப் பின் வரும் சாங்கி செல்லும் தொடர் வண்டியைப் பிடித்தால் அலுவலகம் அடையலாம். இதுக்குள்ள ஒரு மணி நேரமாகி விடும்.

இன்னும் பேருந்தில் தான் இருந்தேன். நிமிடக் கணக்கு, நொடிக்கணக்கு எல்லாம் பார்த்தும் 10 மணிக்கு முன் அலுவலகம் அடைய முடியாது என்ற உண்மை வெறுப்பேத்தியது. ஒலி பண்பலையில் ஆனந்தம் ப்ரூவுடன் ஓடிகொண்டிருந்தது. இன்னும் பத்து நிமிடங்களில் இந்திப் பாட்டு போட்டு விடுவார்கள். நினைக்கும் போதே இன்னமும் வெறுப்பாக இருந்ததது.

அப்போது தான் அந்த எறும்பைக் கவனித்தேன். என் சாப்பாட்டுப் பையின் மேல் ஒரு கடி எறும்பு (சிவப்பா இருக்குமே அது தான்) ஊர்ந்து கொண்டிருந்தது. இது எப்படி இங்கே? பேருந்து நிறுத்தத்தில் காத்திருந்த போது தொத்திக் கொண்டிருக்க வேண்டும். இப்படியே பேருந்தில் விட்டால் யார் காலிலாவது பட்டு நசுங்கி விடும். பையின் விளிம்புக்கு வரும் போதெல்லாம், அதைப் பிடித்து மீண்டும் நடுவில் விட்டு கண்காணித்துக் கொண்டிருந்தேன். இறங்க வேண்டிய நிறுத்ததில் ஏதாவது செடியின் மேல் விட்டு விடலாம் என்று முடிவு.

இரண்டு நிமிடங்கள் கூட என்னால் இப்படித் தொடர முடியலை. விரலில் ஏறிய எறும்பு விரலசைவில் தன் சமநிலை தவறி காற்றில் மெல்ல அசைந்து இருக்கைக்கும், பேருந்தின் உட்புறச்சுவருக்கும் இடையே தன் கைகளை பிடிமானத்துக்காக விசிறியவாறு விழுந்தது. அது கைகளை விசிறிய போது அப்படியே மெதுவாக உருமாறி என் பெப்போவைப் போல் தெரிந்தது. 'அய்யோ, என்ன செய்வேன்' என்று பதறி ஒரு நொடியில் கீழே விழுந்த பெப்போவைத் (அதாங்க, எறும்பு) தேடலானேன். பக்கத்தில் அமர்ந்திருந்த சீனப் பெண் 'என்னாச்சு, இவனுக்கு' என்பது போல் பார்த்தார். அசடு வழிந்த நான் இருக்கையில் அமர்ந்த படி கால்களை அகட்டிக் கொண்டும், பையை நகர்த்திக் கொண்டுமிருந்தேன். கடுப்பாகி, அந்தப்பெண் வேறு இருக்கைக்கு மாறிக் கொண்டார்.

எல்லோரும் என்னைப் பார்த்த போதும், இப்போது கொஞ்சம் வசதியாய் இருக்கவே நன்றாக குனிந்து தேடினேன். அகப்பட்டுக் கொண்டது. மகிழ்ச்சியுடன் கையில் எடுத்து உத்துப் பார்த்தேன். ஏதாவது அடி பட்டிருக்கப் போவுது. உற்றுக் கவனித்ததில் அது பெப்போ இல்லை என்பதை உறுதிப் படுத்திக் கொண்டேன். நிறுத்தம் வந்தவுடன் அந்த எறும்பை அங்கிருந்த மதில் சுவர் செடியில் விட்டு, விட்டு 'அப்பாடா'ன்னு சாலையைக் கடந்து தொடர் வண்டி நடை மேடைக்கு வந்தேன். எல்லாம் போன ஞாயிறு 'honey, I shrunk the kids' சன் தொலைக்காட்சியில் பார்த்ததால் வந்த உள்ளக் குளறல். எப்படியோ ஒரு எறும்பை காப்பாத்தி இருக்கேன். :-)

இரகு வெண்பா - காவியம் பாடல்

2008-06-24T11:56:00.006+05:30

இராமன் கதை இங்கே

நாரதர் சொன்ன கதையை காவியமாய் வால்மிகி பாடுதல்

நாரதன் ஓதினான் நம்பியின் கதையினை
பாரதம் ஏத்துப் படித்திடவே - சாரதியற்(று)
ஆயிரம் காட்சிகள் ஆய்ந்தன யாவையும்
பாயிரமாய்ச் செய்தார் பரிந்து.

இலவ-குசனை அழைத்து பாடப் பணித்தல்

இயற்றிய செய்யுள் இசைக்கப் பணித்தார்
வயதில் இளையோரை ஈர்த்து - வியன்புவியும்
வானமும் உள்ளளவும் வாழ்த்துமே காட்டிடைத்
தேனனையும் பாக்களைத் தான்.

புகழுறப் பாடி அவைதனை அடைதல்

பாடிய ஊரெல்லாம் பாராட்டப் பெற்றனர்
தேடிய உண்மை தெளிந்ததாய் நாடிய
மக்கள் திளைத்தனர்; ஆன்றோர் அவையிலும்
ஒக்கவே சென்றார் உவந்து.

இசைத்த இளையோர் இருவரும் மன்றில்
அசைத்த அகமொரு வாரி - விசையுறு
வாசகம் கேளுமின் வேந்தனின் மக்களே
யாசகம் பாடும் சிறார்.

வேள்வியில் இடையே பாடலைக் கேட்டவர், பாடலை கேட்க இடைவெளி பெற்றனர்.

மன்னன் நடத்திய மாபெரும் வேள்வியை
இன்னிசை பாடியே எட்டினர் - பண்ணுடையப்
பாடலை அந்தணர் போற்றினர் வேள்வியில்
இடைவெளி வேண்டியேப் பெற்று.

சிறுவர் பற்றி அறிந்த இராமன் தம்முன் பாட அழைத்தது

முன்னம் பிரிந்தார் முகங்கொள நேர்ந்தது
மன்னன் அழைத்தான் மகவினை - இன்னும்
அறியா திருந்தவன் ஆழ்ந்தான் கதையில்
சிறிதும் கலையா(து) இருந்து.

முந்தைய பகுதி அடுத்த பகுதி

இரகு வெண்பா - வால்மீகி

2008-06-20T22:46:00.007+05:30

இராமன் கதை இங்கே

காட்டில் கொள்ளையராய் வாழ்ந்த வலியனை நாரதர் சந்தித்தல்

கொள்ளை அடிப்பார்; கொலைக்கும் துணிபவர்;
கள்ளம் நிறைந்த வலியனை வெல்லும்
தருணம் பொருந்தவே நாரதன் கேட்டான்
'கருமப் பழியார் உடைத்து?'

வலியன் மறுமொழி

துச்சமென்பார் எம்குலத்தோர் என்பழியை ஏற்றிடவே
அச்சமில்லை எப்பொழுதும் மேதினியில் - மிச்சமின்றி
கூவிடுவேன் யாவரையும்; என்பழிக்காய் போட்டியிட
மேவிடுவோர் எண்ணிக்கை மேல்.

பழி ஏற்க யாருமின்றி வால்மிகியாக துறவறம் தழுவுதல்

அல்லன ஆற்றுவான் ஈட்டு(ம்)பழி ஒப்புவர்
இல்லை உவனிடம், உள்பட பொல்லாமை
நீங்கி வலியவன் வால்மிகி ஆகினன்
இங்ஙனம்இல் வாழ்வு துறந்து.

உள்பட - உண்மை உள்ளத்தில் பட

இனியவர் தேடி இரகுவினை அறிதல்

முனிவராய் வாழ்ந்த வலியுமே கேட்டார்
'இனியவர் யாருளர் இங்கே?' - இனிவரும்
காதையில் தன்னை மறந்தார்; கலைத்ததே
காடையின் கதறும் ஒலி!

வேடனை வெருண்டு முதல் பாடல் விளம்புதல்

கண்ணுற நேர்ந்ததே கண்ணீரில் காடையை
புண்ணுற வீழ்ந்ததே உந்தியும் - தன்னிலை
விண்ணுற தீஞ்சொல் மொழிந்தாரே வேடற்கு
மண்ணுற வாழும் முதல்.

உந்தி - துணை, பறவை
முதல் - தொடக்கம்

பறவை உயிரைப் பறித்த தருணம்
துறவி பலுக்கும் இராகம் முதலில்
அமைத்து படிக்கப் பணித்தார் உலகம்
சுவைக்க இராமன் கதை.

அறிமுகம்            அடுத்த பகுதி

இராமாயணம் - ஒரு வெண்பா முயற்சி - அறிமுகம்

2008-06-18T07:32:00.006+05:30

என்னுடைய வெண்பா அறிமுகம் பள்ளியில் துவங்கினாலும் நேர், நேர் தேமா என்பதுடன் நின்று விட்டது. தேமா, புளிமா, நாள், மலர்... இதெல்லாம் என்னவென்று தெரியாமலே மனனம் செய்து தேறி விட்டோம். சென்ற ஆண்டில் இயன்ற வரையில் இனிய தமிழில் பதிவு வெண்பா ஆர்வத்தைத் தூண்டியது. ஆனால் எங்கு துவங்குவது என்றே தெரியவில்லை. மனதில் பட்டதை நான்கு அடிகளாகப் பிரித்து எழுதி விட்டேன். இப்னு ஹம்துன் நொந்து போய் துவக்கப் பாடங்களைப் படித்து முயற்சிக்குமாறு அறிவுறுத்தினார். பாடங்களை ஒருமுறைப் படித்து எழுதத் துவங்கினேன். வாஞ்சி போன்றோரின் ஊக்கம் தொடர்ந்து முயற்சிக்கத் தூண்டியது. அதன் பின் மூன்று இடுகைகளில் ஏனோ அந்த வலைப்பதிவு முடங்கிக் கொண்டது, மிக வருத்தமாயிருந்தது. பேராசிரியர் பசுபதியின் கூகுள் குழும மடல்களையும் படித்திருக்கிறேன்.

இவையெல்லாம் என் ஆர்வத்தைத் தூண்டிய நேரத்தில், அச்சத்தையும் ஏற்படுத்தின. இனியும் தப்புத் தப்பா எழுதி மற்றவர்களின் நேரத்தையும், தமிழையும் பாழாக்கி விடக் கூடாதே! ஆனாலும் தேற நிரம்ப நாளாகும்னு வச்சுக்குங்க.

அந்த நேரத்தில் கல்லூரி நண்பர்களுடன் திருக்குறள் முழுமைக்கும், (தெரியும் என்பதற்காக அல்ல, தெரிந்து கொள்வதற்காக) உரை எழுதும் பணியில் இருந்தோம். வெண்பாவின் வீச்சும், செப்பலோசையின் நடையும் என்னை மிகவும் கவர்ந்தது. நண்பர்கள் குழுமத்தில் அவ்வப்போது வெண்பா எழுதி துன்புறுத்தியது உண்டு. இப்பொழுது அகரம் அமுதாவின் வெண்பாப் பாடங்களையும் கவனமாகப் படித்து வருகிறேன். இப்படி பிறரின் தொடர்ந்த ஊக்கமும் என்னை இன்னும் முயற்சிக்கவே தூண்டியது.

படிச்சா மட்டும் போதுமா? திறம் அறிய வேண்டாமா? இதோ, கீதா சாம்பசிவம் அவர்களின் இராமாயணத் தொடரை அதற்கான வாய்ப்பாக எடுத்துக் கொண்டேன். வாழ்த்தும், முதல் இடுகையும் வெண்பாவில் எழுதி பின்னூட்டி விட்டேன். அதில் சில அடிப்படைப் பிழைகள். ஆசிரியர் ஒருவர் சுட்டிக் காட்டினார். இந்த தொடரில் அவர் பின்னூட்டத்தில் வெளிப்படுவார் என நம்புகிறேன். கீதாம்மாவின் ஒவ்வொரு இடுகையையும் வெண்பாவால் தொடரவே இந்தத் தொடர். இசைவு தெரிவித்த அவருக்கு என் சிறப்பான நன்றிகள் பல.

பிழைகளைப் பொறுத்து, திருத்துமாறும் கேட்டுக் கொண்டு, அவருக்கு எழுதிய வாழ்த்துடன் தொடரைத் துவக்குகிறேன்.

பொதுவாய் எழுதும் பதிவில் இராமன்
மெதுவாய் எழுவான் கதையாய் - எதுவாய்த்
திடினும் உசாத்துணை என்றே எழுதத்
துடிக்கும் உமக்கேஎன் வாழ்த்து!

தசாவதாரம் - பார்க்கலாம்!

2008-06-16T14:06:00.003+05:30

'அடியேன் இராமானுஜதாசன்'ன்னு அறிமுகமாகும் போது கண்ணில் நீர் கசிவதைத் தவிர்க்க முடியவில்லை. கமலுக்கு மட்டும் ஏன் திரைப்படங்கள் மீது இந்த வெறி! அவர் கடின உழைப்பு ஒவ்வொரு சட்டத்திலும்(frame) தெறி(க்)கிறது. வைணவர்களின் நம்பிக்கையை உடைத்து வரதராஜப் பெருமாள் பெயர்க்கப் படும்போது, அவர்களுக்காக பரிதாபப் படமுடிகிறது. இப்படித் தான் எல்லோருக்கும் இருக்கும் என்ற உண்மை நெளிய வைக்கிறது.

அடுத்த பத்து நிமிடத்தில் தொடங்குகிறது குட்டிக் கரணங்கள். Roller Coaster - இல் அமர்ந்ததைப் போல் திரையில் யாரெல்லாம் கமல் என சரியாத் தெரியாமல், கதையிலும், அருமையான வசனங்களிலும் ஒட்ட முடியாமல் வியப்பின் ஊடாக படம் பார்க்கிறோம். அதுவும், விமான நிலையத்தில் அவ்தார் சிங் வாந்தி எடுப்பதை கவனிப்பதா, வெள்ளைக் காரன் விஞ்ஞானியைக் கடத்துவதைப் பார்ப்பதா இல்லை நம்ம நாயுடு இந்தியப் பாரம்பரியத்தை கடைபிடிப்பதை நொந்து கொள்வதா எனத் தெரியாமல் காட்சியாடு சேர்ந்து ஒரு சுத்து சுத்துறோம். எல்லோருமே கமல் ஆனதால் இப்படி தொடர முடியாமல் தவிக்கிறோம்னு நினைக்கிறேன். ஒருவேளை பர, பரப்பான திரைக் கதைன்னு ஆறுதல் பட்டாலும் இது போன்ற காட்சிகளில் முன்பு இவ்வாறு குழம்ப நேர்ந்ததில்லை.

பாட்டி கமலிடம் நுண்ணுயிர்க்குப்பி மாட்டுவதில் இருந்து துவங்குகிறது இழுவை.... கதைக்கு தொடர்பே இல்லாமல் கலிஃபுல்லாவும், பூவராகவனும் வருகிறார்கள். எப்படா, இந்த குழப்பம் முடியும்னு ஆகிப் போச்சு. அதுவும் கலிஃபுல்லா பேசுவது எளிதில் விளங்கவில்லை. பூவராகவன் அஞ்சல் பெட்டி 520 சிவாஜியை நினைவுபடுத்துகிறார்.

ஜப்பானிய கமலைக் காட்டும் போதே இறுதிக் காட்சி இவருக்கும், ஃபிளட்சருக்கும் தான் என ஊகிக்க முடிகிறது. ஆனாலும் அந்த சண்டைக் காட்சி அருமையாக இருந்தது. தோல்வியடைந்து, சாகும் தருவாயில் ஹாலிவுட் பாணியில் 'என் சாவை உன்னால் தீர்மானிக்க முடியாது' என்று ஃபிளட்சர் குப்பியை கடிக்கும் போது அந்த கதைஉருவின் மேல் சற்று மதிப்பு ஏற்படுகிறது.

அசரடிக்கும் உழைப்பு. வியக்க வைக்கும் தொழில் நுட்பம். ஆனால் அவை எவ்வகையிலும் தரத்திற்கு உதவவில்லை. நெருக்கமான காட்சிகளில் கண்களை ஒட்டி இருக்கும் ஒப்பனை ஒட்டப் பட்டதாகவே தெரிகிறது. இயல்பான மாந்தர்களுடன் ஒப்பனை புனையப்பட்டவர் வரும்போது ஒப்பனையின் 'அழகு' தெள்ளெனத் தெரிகிறது. (நாயுடு ஒப்பனை மட்டும் செம்மையாக இருக்கிறது.) வரைந்து இணைக்கப் பட்ட காட்சிகள் (graphics), மற்ற தமிழ் படங்களுடன் ஒப்பிடுகையில் மேம்பட்ட தரம் என்றாலும் உயர் தரம் என்று ஒப்புவதற்கில்லை. வரதராஜரை கடலில் போடுவது, சுனாமியில் சிதறுண்ட களம் இவையெல்லாம் கடும் உழைப்பை வெளிப்படையாகக் காட்டுகின்றன. அதுவே அவற்றின் குறையாகவும் அமைந்து விடுகிறது. இறுதிக் காட்சியில் புஷ் மேடையில் இடம் வலமாக நடப்பது, கே. எஸ். ரவிக்குமாரின் கவுண்டமணி நடனம்... சரி, சரி அதெல்லாம் ரசிகர்களுக்கான தூவல், கண்டு கொள்ள வேண்டியதில்லை.

எல்லா தோற்றங்களுக்கும் ஏற்றவாறு திறம்பட உடல் அசைவுகளை வெளிப்படுத்துகிறார் உலக நாயகன். அவரைப் பாராட்டி வேண்டுமானால் தனிப் பதிவு போடலாம். கமலின் ஒப்பனைத் தோற்றங்களைத் தவிர மற்ற அனைத்து நடிகர்களையும் NaCl க்குக்கூட பயன்படுத்தவில்லை. அதனாலேயே திரும்பத் திரும்ப கமலையே பார்த்து அலுத்துச் சலித்துப் போகிறோம்.

தரம், உலகத் தரம்னு எல்லாம் படிச்சுட்டு போனது தான் தப்பு. மத்த படி படம் ஒரு முறை பார்க்கலாம் வகை.

சிங்கையில் என் முதல் பதிவர் சந்திப்பு!

2008-06-16T09:21:00.004+05:30

காலம்: சிங்கை சிங்கங்களின் சந்திப்பு !

மணி மாலை நாலரை, எழுந்திருப்பதா வேண்டாமா? எப்படியும் பதிவர் சந்திப்புக்குச் செல்ல தாமதமாகி விடும். முன்னாடி திட்டமிட்டது போல் தின்பண்டம் எதுவும் வாங்கவும் முடியாது. மேலும், இப்படி காலந்தாழ்த்தி செல்வது தவறு. பேசாம தூக்கத்தைத் தொடரலாம்னு கண்ணை மூடிட்டேன். ஆனாலும் மனப்போராட்டம் தொடர்ந்துட்டே இருந்துச்சு.

'நீ கலந்துக்க கிடைச்ச முதல் வாய்ப்பு. அப்புறம் கோவி எப்ப ஏற்பாடு பண்ணுவார்னே தெரியாது. பேசாம கிளம்பு. வாடகை வண்டி எடுத்தா எப்படியும் சரியான நேரத்துக்கு சேர்ந்துடலாம்'

'இல்ல, இல்ல இப்படி நேரந் தாழ்த்தி போயி அவங்களை காக்க வைக்கிறதுக்கு, ஒரு அரை மணி நேரம் கழிச்சு எந்திரிச்சு அவங்ககிட்ட தவிர்க்க முடியாத வேலை(!) வரலைன்னு சொல்லிடலாம். தூக்கமாவது கிடைக்கும்.'

இது ரொம்ப நல்ல பரிந்துரையா இருந்துச்சு. நல்ல காரணம்னு அப்படியே ஆழ்நிலை தூக்கத்துக்கு இறங்கிக் கிட்டே இருக்கும் போது அந்த அதட்டல் கேட்டது.

'டேய், நீ இப்படி யோசிச்சிருந்தீன்னா உன் திருமணத்துக்கே உன்னால போயிருக்க முடியாது'. வாரிச்சுரிட்டி எழுத்து, 'ஒரு காப்பி' கத்திட்டே முகம் கழுவப் போனேன். அப்பவே மணி 5:15. இனிமே ஃபேர்பிரைஸ் போயி எதுவும் வாங்க முடியாது. காப்பிய குடிச்சுட்டு பட, படன்னு ஆயத்தமாகி இருந்த ஒரு அரிசி வடை பொட்டலத்தை (packet? அது பேரும் தெரியலை, சீனத்துல எழுதி இருந்துச்சு) எடுத்துட்டு சாலைக்கு விரைந்தேன். வாடகை வண்டி எடுத்தப்ப 5:50 - 6 மணி இருக்கும். இடையில கோவி அண்ணாட்ட அலைபேசி வர்றேன்னு உறுதிப் படுத்திட்டேன்.

20 நிமிஷப் பயணத்துல அங்க போய் சேர்ந்தேன். யாரையும் முன்னப் பின்ன பாத்தது இல்லை. எப்படி எடுத்துக்குவாங்களோன்னு ஒரு மாதிரி பயந்துட்டே போனேன். கோமளா'ஸ் பின்புறம் கடற்கரையைப் பாத்தாப்புல பேசிட்டு இருந்தாங்க. என்னையப் பாத்ததும் எல்லோருமே இயல்பா கை குலுக்கி அறிமுகப் படுத்திக் கொண்டார்கள். யாரும் தாமத்ததிற்கு காரணம் கேக்கலை. 'அப்பாடா'ன்னு இருந்தது. இல்லைனா பொய் ஏதாவது சொல்லணுமே. தூங்குனேன்னு சொல்லத் தயக்கம். அப்படியே எழுந்து கடற்கரையை ஒட்டி கிடையைப் போட்டோம்.

அரசுவின் சில பதிவுகள் படிச்சுருக்கேன். அதனால அவர்ட்ட பேச கொஞ்சம் அச்சமா கூட இருந்தது. கொள்கைப் பிழம்புல சூடு விழுந்துடும்னு நினைச்சுக்கிட்டே போயி...., சரியா அவர் பக்கத்துலேயே உக்காந்தேன். பேசாம விசைப் பலகை ஒட்டிகளை வாங்கிட்டு விலகிடலாம்னு பாத்தா இப்படி ஆயிருச்சேன்னு வரிசைல வந்த அல்வாவை வாயில வைச்சுக்கிட்டு அமைதி ஆயிட்டேன். ஆனா, அரசு என் எதிர்பார்ப்பை பொய்யாக்கிட்டார். ஒவ்வொரு பொருள்லயும் தெளிவாக, புன்னகை மாறாமல், அடுத்தவர் பேச வாய்ப்பளித்து என்னை இயல்பா பேச வைச்சுட்டார். இடையில நாங்க எல்லாம் சேர்ந்து போட்ட மொக்கையையும் ரசிச்சார்.

சிவராம் முருகன் தன் வலைபதிவு நேர்வுகளை விவரிச்சு எல்லோரையும் கல, கலப்பூட்டினார். அதுவும் 'டேய், இது உனக்குத் தேவையான்னு கேட்டு சேமிச்சு வைச்ச பதிவை அழிச்சுருவேன்' ன்னு வடிவேலு மாதிரி சொன்னதும் சாப்பிட்ட அல்வா வெளிய வர்ற மாதிரி சிரிச்சோம். குமார் துபாய் போறதைப் பத்தியும், அதற்கான நடைமுறையில் கொண்டு வரப்பட்டுள்ள மாற்றங்கள் குறித்தும் சொன்னார். எவ்வளவு கெஞ்சியும் ஜெகதீசன் பேசவே இல்லை. சாப்பிடப் போனப்ப தான் 'எனக்கு ஒரு தோசை' ன்னு சொன்னார். கிரியும், நானும் வெற மாதிரி துணுக்குத் தோரணத்தைக் கட்டினோம்.

'உங்க வேலையிடம் எந்தப் பகுதில இருக்கு?' பதில் சொல்லவும்

'அங்க தான் என் அலுவலகமும் இருக்கு. எந்த கட்டிடம்', பதில் சொல்லவும்

'அங்க தான் நானும் வேலை பாக்குறேன். எந்த நிறுவனம்?'

'ஆ! நானும் அங்க தான் வேலை பாக்குறேன்!'

வேற, வேற பிரிவுகள்ல வேலை செய்யுறோம். அதனால தான் இன்னும் ஒருத்தரை ஒருத்தர் பாக்கலை.

பிறகு சாப்பிடப் போனோம். எல்லோரும் வேணுங்கிறதை கேட்டு வாங்கிட்டு வந்தாச்சு. கடைசி தட்டை எடுக்கும் போது நானும், அரசுவும் கோவிண்ணாட்ட 'போண்டா என்னாச்சு'ன்னதும், அவர் முகத்துல தெரிஞ்ச கலவரத்தைப் பாக்கணுமே! வேக, வேகமா போயி சீட்டு வாங்கற இடத்துல கேட்டார். போண்டா இல்லைன்னு சொன்னதும் அவருக்கு ஏமாற்றம்னாலும், 'அப்பாடா, என் தப்பு இல்லை' ன்றா மாதிரி ஒரு பெருமூச்சு விட்டார்.

சாப்பிட்ட பின் ஒருவருக்கொருவர் வாழ்த்துக்களைப் பறிமாறி கொண்டு கிளம்பினோம். மற்ற எல்லோரும் பெடோக் போகணும், நானும் அரசுவும் அமோக்கியோ செல்வதால் தனியாகப் பிரிந்தோம். அங்கே வராத பேருந்துக்காக (ஞாயிறு மட்டுந்தான் வருமாம்) ஒரு மணி நேரம் காத்திருந்தோம். ஆனால் நேரம் போனதே தெரியவில்லை. இனிமையான சந்திப்பின் முத்தாய்ப்பாக அந்த ஒருமணி நேர உரையாடல் அமைந்தது. பின்னர் வேறு பேருந்தைப் பிடித்து வீடு வந்து சேர்ந்தோம். மணி அப்போது 11ஐத் தாண்டி இருந்தது!

டோன் லீ வருவார் என்று எதிர் பார்த்தேன். ஆனால் அவர் பதுங்கு குழிக்குள்ளேயே இருந்து விட்டார் போல. என்னைக் கவர்ந்த அறிமுகப் பதிவர்களில் அவரும் ஒருவர்.

இலந்தை திண்ணும் வாழ்வு

2008-06-05T21:05:00.000+05:30

இனம்புரியா இச்சை ஒன்று,
இலந்தைப் பழம் போல் என்னுள்!

உரித்துத் தின்ன இயலாது;
முற்றும் முழுங்கவும் முடியாது;

மிச்சம் வைத்து பிறகொரு முறை திண்பதும் கூடாது!

அடங்கி உறுத்தும் ஆவல், தினந்தோறும்.

இந்து மதத்தின் ஒப்பற்ற தத்துவம்!

2008-04-07T09:45:00.003+05:30

ஒன்றுமில்லை!

திராவிட 'கிரிக்கெட்' குஞ்சு

2008-02-22T07:54:00.004+05:30

கிரிக் இன்போ வலைதளத்தில் சொன்னார்கள் (Quote Unquote) பகுதியில் 'நாங்கள் கடவுளை நம்புவதில்லை. எங்கள் குடும்பம் பகுத்தறிவாளர்களால் ஆனது' என்ற வரிகளைப் பார்த்தவுடன் அட நம்மாளு மாதிரி தெரியுதேன்னு நினைச்சேன். சொன்னவரு பேரு நெப்பொலியன் ஐன்ஸ்டீன். முடிவே பண்ணிட்டேன், தமிழர் தான்னு.

ஒண்ணு, இது மாதிரி கடவுள் மறுப்பை பொதுவில் தெரிவிக்க ஒரு தமிழரால் தான் முடிகிறது.
இரண்டு, இது மாதிரி, பெயர்கள்ல எது முதல் பேரு எது கடைசிப் பேருன்னு தெரியலைன்னா அவர் தமிழர் தான். இவர் பேரு ஐன்ஸ்டீன், அப்பா பேரு நெப்போலியன்.

(இதுவே ஒரு பெரிய தொடர் இடுகைக்கான தலைப்புகள் தான்.)

அவரோட ஆட்ட குறிப்புகளைப் பார்த்தேன். இரண்டு அ வரிசை ஒருநாள் ஆட்டங்களில் ஆடி இருக்கிறார். அறிமுக ஆட்டத்தில் துவக்க ஆட்டக்காரராக 92 ஓட்டங்கள் எடுத்து அணி வெற்றியில் சிறப்பான பங்காற்றி இருக்கிறார். பந்து வீச்சில் கலக்கா விட்டாலும் ஓட்டங்களை வாரித் தராத வகையில் வீசி இருக்கிறார். இப்போது மலேசியாவில் நடந்து வரும் 19 வயதானோருக்கான உலகக் கோப்பையில் இடம் பிடித்திருக்கிறார். இன்னும் களத்தில் ஆடும் வாய்ப்பைப் பெறவில்லை. பர்க்கலாம், எவ்வளவு தூரம் இந்த திராவிடக் குஞ்சால் நீந்த முடிகிறது என்று.

தமிழ்மணம் மறுப்பு!

2008-02-17T21:07:00.005+05:30

எனக்குத் தோன்றியதை பிறருடன் பகிர்ந்து கொள்ள வலைபதிவினைத் தொடங்கினேன். சரி, கருத்துக்களை பட்டை தீட்டி, ஊக்கம் பெற மற்றவர்களின் பின்னூட்டம் பெரிதும் உதவுமேன்னு நினைச்சு தமிழ் மணத்தில் இணைக்க விண்ணப்பித்தேன். தானியங்கி முறை என் பதிவின் தமிழ் எழுத்துக்களின் அளவை ஐயப்பட்டது. மின்னஞ்சலோ, மறுப்புக் கடிதம் மட்டுமே பெற்றது.

காரணத்தை விளக்கக் கோரி எழுதிய மடல் சேர்ந்ததா எனத் தெரியவில்லை. எனவே இந்தப் பதிவில் ஒரு பதிவருக்கு சரிவர பதில் தராத தமிழ்மணத்துக்கு கடும் கண்டனங்களைப் பதிவிட்டு யாராவது இந்தப் பக்கமா வந்தீங்கன்னா வழி சொல்லிச் செல்லுமாறு கேட்டுக் கொள்கிறேன். ஒருவேளை, ஒரு நல்ல எழுத்தாளர் உருவாவது தமிழ்மணத்தால் தாமதமானது என (என்னைப் போலவே) நினைத்தால் உங்கள் கண்டனங்களையும் பதிந்து செல்லுங்கள்.

பில்லா பாத்திட்டீங்களா?

2008-01-07T21:25:00.000+05:30

அண்மையில் மலேஷியாவில் கோலாலம்பூர், லங்காவி ஆகிய இடங்களுக்குச் சென்று வந்தோம். சுற்றுலா குறித்து பின்பு எழுதுகிறேன். சிங்கப்பூர் திரும்பியதும் பில்லா படம் பார்த்தோம். வாழ்வில் முதன் முறையாக 'இதோ இந்த இடம் நாம பாத்தோம், நாம போன இடம்' என குழந்தை போல் சத்தமாச் சொல்லிக்கிட்டு குதூகலித்தோம்.

முதல் முறையாக இராமேஸ்வரம், பாம்பன் முதலிய பகுதிகளைத் திரையில் கண்ட போது மகிழ்ந்ததைப் போல் இருந்தது. அப்போது கூட அரங்கிலேயே கூவியதில்லை. இப்பல்லாம் யாரிடம் பேசினாலும் முதல் கேள்வி 'பில்லா பாத்திட்டீங்களா' தான். சின்னபுப்புள்ளத் தனமாத்தான் இருக்கு.. ஆனாலும் தவிர்க்க முடியலை ;-)

அன்றாடங்காய்ச்சி

2007-10-21T19:29:00.000+05:30

நாளொரு திட்ட அறிவிப்பு,
நாடே குலுங்குது விவாதத்தில்!
என்னை முன்னேற்றுவதே குறிக்கோள் என்கிறார்கள்.
எனக்கொன்றும் தேறியதில்லை, எப்பொழுதும்.
நான் இப்படியே இருந்தால் தானே
அவர்கள் அப்படியே பேச முடியும்,
இந்தக் கவிதையும் எழுத முடியும்!

தொழிலாளியின் பிண்டம்

2007-10-21T19:27:00.000+05:30

உறங்கியும் திரும்பாத உற்சாகம்,
உழைத்துக் களைத்தவனுக்கு.
மீளாத உறக்கத்தில் விழுந்தபின்
மகன் செய்தான் பிண்டம் மெலிவாக!
'அப்படித் தானே இருந்தார்' என்றான், அப்பாவியாய்.

அக்டோபர் மாத போட்டிக்கு

2007-10-09T20:59:00.000+05:30

நேரமில்லாது போனதால் இம்முறை என் மனைவி எடுத்த படங்கள். வெண்பா போட்டு அப்புறம் விளக்குறேன். இந்த போட்டிக்காக மட்டுந்தான் என்னோட வலைப்பூ இப்ப இருக்கு போல.

செப்டம்பர் மாத போட்டிக்கு!

2007-09-10T20:08:00.000+05:30

ஒளியிலே...

சரவிளக்கு, நகர்ந்து நில்லுங்கள்!

பின்னூட்டம் நீண்டால் பதிவாகும்!

2007-08-27T12:02:00.000+05:30

லக்கி அவர்களின் பதிவுக்கு பின்னூட்டம் இட தட்டிய போது மிகவும் நீண்டு விட்டது. அதனால் இப்படி ஒரு பதிவு.

என் கொல்டி நண்பன் அரவம் என்பதற்கு அரண்டு போக வைக்கும் கதை ஒன்று சொன்னான்.

இராவணனை வீழ்த்தி திரும்பும் வழியில் புஷ்பக விமானத்தில் இருந்த வானரங்கள் ஆரவாரத்துடன் இருந்தன. அனுமார் வந்து கண்டித்த போது 'அரவம், அரவம்'னு (தெலுங்கில் அரவம் என்றால் கத்த மாட்டோம்னு பொருள்) சொன்னாங்களாம். சில தடவைக்குப் பிறகு அனுமார் கடுப்பாகி எல்லோரையும் தூக்கி கீழே போட்டுட்டாராம். அவங்க விழுந்த இடம் தமிழ்நாடு. அதனால தான் தமிழ் பேசுறவங்களை அரவம்னு சொல்றாங்க. அப்படி பாத்தா நீங்கள்லாம் குரங்குன்னு சிரிச்சான்.

'அதெப்படி அரவம், அரவம்னு தெலுங்குல கத்தினவுங்க தமிழ் நாட்டைச் சேர்ந்தவுங்களா இருக்க முடியும்? புலவர் குழந்தை சொன்ன மாதிரி திராவிடனான இராவணனை தோக்கடிச்சவுங்கன்ற கடுப்புல கீழ விழுந்தவுங்களை துரத்தி அடிச்சுட்டாங்க தமிழ்நாட்டு மக்கள். அவங்கலாம் திருப்பதிக்கு அப்பால ஓடிப்போயிட்டாங்கன்னு' சொன்னேன். அப்ப நண்பனின் முகம் நான் சொன்னதை உறுதிப்படுத்துவது போல இருந்தது.

எங்கும் இந்தியா

2007-08-24T20:46:00.000+05:30

அண்மைக் காலமாக வெளிவரும் செய்திகள் மனதுக்கு உவகையூட்டுவதாக உள்ளது. இந்தியர்கள் மிகவும் வேண்டப்பட்டவர்களாக பார்க்கப்படுகின்றனர். வெளி நாடுகளில் இந்தியப் தயாரிப்புகள் மீது வாங்குவாரின் நம்பிக்கை கூடியுள்ளது.

இது எல்லாவற்றையும் விட, அனைவரும் நம்மை நண்பர்களாகத் தான் பார்க்கின்றனர். ஒரு பக்கம் பிரேசில், ஜெர்மனி, இந்தியா, ஜப்பான் இணைந்து ஐ.நாவில் நிரந்தர உறுப்பு நாடாக முயற்சித்து வருகின்றன. அடுத்து பிரேசில், இந்தியா, சீனா, ரஷ்யா தங்களை BRIC நாடுகள் என அழைந்துக் கொள்கின்றனர். ஒத்துழைக்க முனைகின்றனர். அமெரிக்கா ஒரு படி மேலே சென்று இந்தியாவுடன் (மட்டும்) அணு ஆயுத ஒப்பந்தம் செய்து கொள்ள துடிக்கிறது. இந்த வாரம் இந்தியா வந்த ஜப்பான் தலைவர் (பிரதமரை என்னவென்று அழைப்பது?) அபே இரண்டு ஆண்டுகளில் இந்தியாவுடனான வணிகம் 500 கோடியை எட்டும் என்கிறார். அத்துடன், இந்தியா, ஆஸ்திரேலியா, ஜப்பான், அமெரிக்கா ஒரு வணிகக் கூட்டமைப்பை ஏற்படுத்த அழைப்பு விடுத்தார். இப்படி பல நாடுகளின் போக்கு அமைந்ததற்கு கடந்த பத்து - பதினைந்து ஆண்டு நிகழ்வுகள் முக்கிய காரணிகளாக அமைந்தன.

1. திறந்த பொருளாதார கொள்கை.

பிற நாட்டினர் நம் மீது கவனத்தை திருப்ப முதற் காரணி. சிறுபான்மை அரசை வைத்துக்கொண்டு மன்மோகன் சிங் மூலம் புரட்சிக்கு வித்திட்ட நரசிம்ம ராவ் உண்மையில் நவீன இந்தியாவின் 'மௌன' சிற்பி.

2. கார்கில் சண்டை

கட்டுப்பாட்டு கோட்டை தாண்ட மாட்டோம் என்ற வாஜ்பாய் அரசின் (பொறுப்பு) விவேகமான முடிவு, அணு ஆயுத சோதனையால் விலகி இருந்த நாடுகளை நெருங்கி வரச் செய்தது. தயவு செய்து கார்கில் போர் என யாரும் சொல்லாதீர்கள். சண்டை என்ற அளவில் தான் நடந்தது.

3. பரவும் மத தீவிரவாதம்

ஒரு சில மன நோயாளிகளின் தீவிரவாத நடவடிக்கைகள் நீண்ட காலமாக அதன் வடுக்களைச் சுமந்து ஒலித்த இந்தியாவின் வலியை உணரச் செய்தது. இவன் நம் நண்பன் என நெருங்கச் செய்தது. பிந்த்ரன்வாலேயும், பின் லேடனும் ஒரே நிறை தான்; மதத் தீவிரவாதிகள் எனப் பொதுவில் அழைப்போம். தனிப்பட்ட மதத்தின் மாண்பைப் பேணுவோம்.

4. சீனாவின் எழுச்சி

காலத்துக்கேற்ற பொருளாதார கொள்கை மற்றும் தேர்ந்த உள் கட்டமைப்பு வசதி மூலம் உலக கவனத்தை வெகுவாக கவர்ந்த சீனா மேற்கு நாடுகளின் முதலீட்டை வாரிக் குவித்து வருகிறது. ஆனால் இது நிறைய ஊடல்களையும் சேர்த்தே வளர்த்தது.

1. அமெரிக்கா முதலிய நாடுகள் சீனாவின் ஆதிக்கம் சோவியத் யூனியன் இல்லாத ஆசியாவில் பரவுவதை விரும்ப வில்லை. மட்டுப் படுத்தும் முயற்சிகள் முடுக்கி விடப் பட்டுள்ளன.

சென்ற வாரத்தில் சீனாவில் இருந்து வந்த சிறுவர் விளையாட்டு பொம்மைகளில் அதிக அளவில் காரீயம் (Lead) கலந்திருப்பதாக கூறி முன்னணி அமெரிக்க நிறுவனம் பல நூறு கோடி மதிப்புள்ள பொம்மைகளை திருப்பி அனுப்பியது.

இந்த வாரம் சீனாவில் இருந்து வந்த சிறுவர் ஆடைகளில் நிறம் நிற்க பயன் படுத்தும் ஃபார்மால்டிஹைடு என்னும் வேதிப்பொருள் நிர்ணையிக்கப் பட்ட அளவை விட பல மடங்கு அதிகமிருப்பதாக கண்டறியப்பட்டுள்ளது. இது ஆடைகள் எளிதில் தீப்பிடிக்க காரணியாக அமையும் என்பதால் திரும்பப் பெறுமாறு கூறியுள்ளது நியூசிலாந்து.

2. இரண்டாம் உலகப் போர் நினைவுகள் சீனா மற்றும் ஜப்பான் இடையே உரசலைத் தோற்றுவித்துள்ளன. ஜப்பான் தலைமை அந்நாட்டின் போர் வீரர்கள் நினைவிடத்துக்கு செல்வதை சீனாவும், தென் கொரியாவும் எதிர்க்கின்றன. அது உலகப் போர் குற்றவாளிகளின் புதைவிடம் என எள்ளுகின்றன. இதனால் ஜப்பானின் தலைவர்கள் தனிப்பட்ட முறையில் அங்கு செல்கின்றனர். காரணம் இவ்விரு நாடுகளில் ஜப்பான் பெருமளவில் முதலீடு செய்திருப்பது தான். இது இரு நாட்டு மக்களிடையே கடும் கசப்புணர்வை ஏற்படுத்தி உள்ளது. இதனால் ஜப்பான் பிற நாடுகளில் சந்தையைத் தேடி வருகிறது.

இந்த இடத்தில் அபே, சுபாஷ் சந்திர போஸ் மற்றும் இரண்டாம் உலகப்போரில் ஜப்பானுடன் நின்ற இந்தியர்களை நினைவு கூர்ந்தததை கவனத்தில் கொள்க. மேலும், சந்தைப் பெருக்கத்துக்காக சீனர்களுக்கு பெரும் கட்டுப்பாடுகளை விதித்து வரும் மலேஷியாவிற்கும் சென்றுள்ளார் அபே.

எது எப்படியோ, தனக்கு சாதகமான பன்னாட்டு அரசியல் நிலையைப் லாவகமாக பயன்படுத்திக் கொள்ளுமா இந்தியா? இல்லை, தொடர் வண்டிக் கோட்டங்களையும், மண்டலங்களையும் யாருக்கும் பாதிப்பில்லாமல் அமைப்பதிலும், சீனாவுக்கு ஆதரவாக செயல்படும் இடதுசாரிகளை சமாளிப்பதிலும் தன் நிர்வாக ஆற்றலை செலவிடுமா?

மீண்டும் பள்ளிக்குப் போகலாம்....

2007-08-19T21:08:00.000+05:30

இரு மாதங்களுக்கு முன் பள்ளிக்கூடம் படத்தின் முன்னோட்டம் பார்த்தேன். ஆனால் இந்த பதிவு படத்தைப் பற்றியது அல்ல. (இன்னும் படம் பார்க்கவில்லை) சில காட்சிகளே என்னை உலுக்க போதுமானதாக இருந்தது. உண்மையில் 'முதல் வகுப்பெடுத்த மல்லிகா டீச்சரி'ன் தொடர்ச்சி அது.

என் பள்ளிகளையும், எனக்கு கற்றுவித்த ஆசிரியர்களையும் சென்று பார்க்க வேண்டும் என்ற உணர்வு மேலோங்கி நின்றது. ஆனால் மனதிற்குள் ஏகப்பட்ட கேள்விகள். என்னை நினைவில் வைத்திருப்பார்களா? திடீரென்று எப்படி பார்ப்பது? திரைப்படத்தை எதிர்மறையாக உரைத்தவர்களிடம் ஒரு திரைப்படத்தின் உந்துதலால் வந்தேன் எனக்கூறினால் மலிவாக இருக்காதா?

பரிசு என்ன வாங்கிச் செல்வது? ஒருவேளை, பள்ளிக்கு நிதி வழங்க வேண்டுமோ? இல்லை, விரிவாக்கத் திட்டத்துக்கு உதவ வேண்டுமா? இன்னும் பல தத்துப்பித்தான கேள்விகள் ஓடின. இத்தனை தயக்கத்தையும் தாண்டி நினைவுகளை தேடிச் செல்வேனா? செடியை வளர்த்தவர்கள் முன் மரமாய் நிற்க ஏன் தயக்கம்? பதில் தெரியும். ஒப்புக்கொள்ளத்தான் தயக்கம். முதலில் நாளை எழுதுவதாக கூறி பாதியில் விட்ட பதிவுகளை நிறைவு செய்ய வேண்டும்.

உங்கள் நினைவுகளை மேலும் உரச செல்வேந்திரனையும் வாசியுங்கள்.

உங்கள் பார்வைக்கு

2007-07-20T20:11:00.000+05:30

அந்தியில் மலர்ந்த அல்லி....
உறுமீன் வருகிறதா..

உலக அதிசயங்கள் - பகுதி 2 ஈஸ்டர் தீவுகள்

2007-07-10T20:11:00.000+05:30

தென் பசிபிக் கடலில் இருக்கும் சற்றே விரிந்த கவட்டை (புரியாதவர்களுக்கு பூமராங்) வடிவிலான அந்தத் தீவில் சுமார் 3000 பேர் வசிக்கிறார்கள். சிலி நாட்டுக்கு சொந்தமானது. இந்த சிறிய தீவில் என்ன சிறப்பு?

கடற்கரை முழுவதும் ஓரளவு சீரான இடைவெளியில் கடலை பார்த்தவாறு மார்பளவில் அமைந்திருக்கும் சிலைகள் தான். சற்றே நெருங்கினால் “விலகு, நான் எதிர்பார்த்திருப்பது வேறொருவரை” என்பது போல் இன்னும் வெறித்த பார்வை. நிழற்படத்தில் பார்த்தாலே 'ஊ'வென காதில் இரையும் காற்று. பொட்டல் காட்டின் நடுவே இருக்கும் குலசாமியை தனியே பார்க்க வந்த உணர்வு. யார் செய்த சிலைகள்? எப்படி இங்கே வந்தன?

இந்த தீவே எரிமலை சாம்பல் மேடுறுத்தி உருவானது என்கின்றனர் ஆய்வாளர்கள். இங்கு முதன் முதலில், சுமார் தற்காலம் (CE) 500 - 800 அல்லது 1000-1200 வாக்கில் ஹொட்டு மடுவா என்பவர் தன் கூட்டத்துடன் குடியேறி இருக்கலாம் எனக் கருதப்படுகிறது. அவர் வழித்தோன்றல்கள் தங்களுக்காகவும், மூதாதையர் மற்றும் கடவுளர்களுக்காகவும் செய்த சிலைகள் இவை. மேலும் கப்பல்களில் வரும் எதிரிகளை அச்சுறுத்த இப்படி பிரமாண்ட சிலைகளை வைத்திருக்கலாம் என்ற கருத்தும் உண்டு.

இந்த சிலைகள் ஒவ்வொன்றும் 500 முதல் 700 கிலோ எடை கொண்டவை. இவற்றை அருகிலுள்ள குன்றை குடைந்து, சிலையாக வடித்து பின்னர் அங்கிருந்து கடற்கரைக்கு 'உருட்டி' வந்துள்ளனர். ஆம், அம்மக்கள் கயிறு மற்றும் கம்புருளைகளை பயன்படுத்தி உள்ளனர்.

இந்த சிலைகள் பார்ப்பதற்கு மார்பளவு எனத் தெரிந்தாலும், முழு உருவச்சிலைகளே. மண்ணில் புதைபக்கப்பட்டவை சில, மல்லாக்க கிடத்தப்பட்டவை சில. நிமிர்த்துவதற்குள் எதிரிகள் வந்துவிட்டார்கள் போலும்! இன்னும் இறக்கப்படாத ஒரு Moai (இப்படித்தான் அழைக்கிறார்கள்) யின் எடை 2700 கிலோ!

இவ்வாறு உருவாக்கி, நிறுவிய மக்களின் வழித்தோன்றல் ஒருவர் கூட இன்று இல்லை. 15 -18-ம் நூற்றாண்டுகளில் ஐரோப்பிய கண்டுபிடிப்பாளர்கள் உலகை அறிய கிளம்பி, மற்ற இடங்களில் (மாயன், இன்கா) நிகழ்த்தியதைப் போல இங்கும் மனித வேட்டையாடினார்கள். எஞ்சியவர்களை பெருவிற்கு அடிமைகளாய் கூட்டிப் போனார்கள். மிஞ்சியவர்கள் கண்டுபிடிப்பாளர்கள் கொண்டு வந்த தொற்று நோயால் மாண்டார்கள்.

இந்தப் பதிவை இப்பொழுது எழுத வேண்டிய அவசியம்?

நாளை எழுதுகிறேன்.

உலக அதிசயங்கள் - பகுதி 1

2007-07-08T19:18:00.000+05:30

ஒரு வழியாக உலக அதிசயங்கள் தேர்வு செய்யப்பட்டு விட்டன. இந்த அதிசயங்களைப் பற்றி சில வரிகள், எனக்குத் தெரிந்த வரையில்

1. தாஜ் மஹால்

பிடித்தது - எழில் கொஞ்சும் வடிவம். காதலின் சின்னம் ஆதலால், பார்க்கும் பொழுது (படத்தில் தான்) துணையை நினைத்துக் கொள்வேன்.

பிடிக்காதது - என்ன தான் அழகு என்றாலும், ஷாஜஹானின் தனிப்பட்ட விருப்பத்திற்காக கொடுங்கோல்(?) ஆணையை ஏற்று எழும்பிய, பல இழந்த உயிர்களின் நினைவகமும் அல்லவா?

2. சீனப் பெருஞ்சுவர்

நாட்டை மங்கோலியப் படையெடுப்பில் இருந்து காப்பதற்காக பல காத தூரத்திற்கு கட்டப்பட்டது. ஓரளவே பயன் தந்தது என்றாலும், விண் வெளியிலிருந்து காணலாம் என்பது பொய் என்றாலும் பிரமாண்டம் கை கொடுத்திருக்கிறது.

3. ஏசுவின் சிலை

பிரேசிலின் பிரமாண்டம் என்பதைத் தவிர வேறெதுவும் தோன்றவில்லை.

4. இட்ஸா பிரமிடு - மெக்ஸிகோ

எகிப்து பிரமிடுகளைப் போன்று வட அமெரிக்க கண்டத்தில் வாழ்ந்த மாயன் நாகரிக மனிதர்களால் கட்டப்பட்டது. பழைய உலக அதிசயங்கள் பட்டியலிடப்பட்ட போது மாயன்களைப் பற்றி யாரும் அறிந்திருக்கவில்லை. தாமதமான அங்கீகாரம்.

5. மச்சு பிச்சு - பெரு

மாயன்களின் ஒன்று விட்ட இன்கா நாகரிக மக்களின் மலை நகரம். இன்கா மக்களின் நாடு ஸ்பானியர்களால் சூறையாடப்பட்டபொழுது தப்பித்த எச்சம். நான் சென்று பார்க்க விரும்பும் மிச்சம்.

6. குடைவரை அரங்கம் - பெட்ரா, ஜோர்டான்

மாமல்லபுரம், சித்தன்னவாசல், அஜந்தாவைப் பார்க்காமல் எப்படி எழுதுவது?

7. கொலோசியம் - ரோம்

பண்டைய கால விளையாட்டரங்கம்.
படையெடுப்பின் அழிவில் மிஞ்சியது
காலத்தை விஞ்சியதை
உலகம் அதிசயம் என கொஞ்சியது.

விட்டுப் போன ஈஸ்டர் தீவுகள் மற்றும் பழைய அதிசயங்கள் பற்றி பின்னர் எழுதுகிறேன்.

முத்துமாலை

2007-07-07T22:14:00.000+05:30

மார்பு மேட்டில்
தேங்கிய முத்துக்கள்
சிரித்திருப்பாளோ!

யார் வள்ளல்?

2007-07-06T20:57:00.000+05:30

கடையெழு வள்ளல்கள் பற்றி கேட்டபொழுது, அந்த சிறு வயதில் வியப்பே மேலிட்டு நின்றது.
இல்லையென சொல்ல மாட்டார்களாமே; ஈயேன் என்பது இழிவு என வாழ்ந்தார்களாமே எனப் பல முறை வியந்து போனதுண்டு.

அதியமான் நெல்லிக்கனி ஈந்த போது ஔவையை விட நான் அதிக உவகையுற்றேன்.

அத்தனையும் பாரியையும், பேகனையும் அறிந்தவுடன் பொசுக்குனு மறைஞ்சு போச்சு. (உபயம்; பாதி ஆசிரியர், மீதி என் பற்றா அறிவு).

மேகம் கண்டு, மோகம் கொண்டு மயில் ஆடினால்,
பேகன் பட்டுப் போர்வை தந்தது அறிவு மட்டு.

தன் நிலை கொள்ளா முல்லை; கண்டதும்
பாரியின் தேர் அவனிடம் இல்லை.

இப்படி சிந்திக்காமல் ஈதல் எப்படி வள்ளல் தன்மை ஆகும்? சே, சுத்த பைத்தியகாரத்தனம்னு நினைச்சேன்.

அண்மைக் காலமாக வரும் எட்டாவது வள்ளல், ஒன்பதாவது வள்ளல் அறிவிப்புகள் மீண்டும் பழைய ஞாபகங்களை தூண்டியது.

இவர்கள் நிச்சயம் பணக்காரர்கள். ஆனால், மனசாட்சி இவர்களை வள்ளல்கள் என ஏற்க மறுத்தது. ஆயிரம் பேருக்கு என எண்ணி அன்னதானம் செய்பவர், ஆதாயம் எண்ணி செய்பவர் எப்படி வள்ளலாக முடியும்?

ஆம்!

எண்ணி, எண்ணி செய்பவன் பணக்காரன்;
எண்ணிய உடன் செய்பவன் வள்ளல்.

பாரியும், பேகனும், அதியமானும் எண்ணிய உடன் வழங்கினார்கள். எதிர்காலம் எள்ளும் என எண்ணாமல் வழங்கினார்கள். அதனால் தான் அவர்கள் வள்ளல்கள், காலம் பல கடந்தும்.

அந்த வரிசையில் நமக்கு வாய்த்தவர் தான் கொடுத்துச்சிவந்த கரத்திற்கு சொந்தக்காரர் என்றும் பொன்மனச்செம்மல் என்றும் அன்போடு அழைக்கப்பட்ட எம்.ஜி.ஆர் அவர்கள். அவரை வள்ளல் என அழைக்கப் போதுமான காரணிகள் பல இருப்பினும் எடுத்துக்காட்டிற்கு ஒன்று இங்கே.

அது 1983 ஆம் ஆண்டு. இலங்கையில் இருந்து வந்த இளைஞர்கள் (பிரபாகரன், ஆண்டன் பாலசிங்கம்) இனம் காக்க உதவி வேண்டிய பொழுது, தன் சொந்தத் பணத்தில் இருந்து 2 கோடி ரூபாயை வழங்கினார். அரசு மூலமாக வழங்கலாமே என அவர்கள் கேட்டதற்கு 'அரசு மூலம் பணம் வழங்க கால தாமதம் ஏற்படும் எனவே என் பணத்தில் இருந்து தருகிறேன்' என பதிலளித்து வியப்பிலாழ்த்தினார் நம் வள்ளல். எண்ணிய உடன் செய்வதற்கு வள்ளல்களுக்குத் தானே மனம் வருகிறது.

அள்ளிப் போட்ட தகவல் இல்லை, ஆதாரம் உரைப்பவர் நன்றியுடன் நினைவு கூறும் பிரபாகரன் அவர்கள்.

ஏன் கறுப்பு?

2007-07-05T21:10:00.000+05:30

நினைவு தெரிந்த நாள் முதல், கல்லூரி காலம் உள்பட, கறுப்பு நிறத்தில் ஆடை அணிந்ததில்லை. கறுப்பு நிறத்தில் வாங்கி வந்த ஆடையை தந்தை கொளுத்தியதாக நண்பன் கதைத்த பொழுது பெருமிதப்பட்டிருக்கிறேன், நானும் கூட கறுப்பை வெறுப்பதாக.

பிறகு எதற்கு என் பதிவு தளம் இத்தனை கறுப்பாய்?

இது என் இனத்தின் நிறமா?
இல்லை, இல்லாததின் உருவகமா?
அழகு கறுப்பில், புரிந்ததா?

அதீத வெறுப்பில் விளைந்ததா?

எதுவுமே இல்லை;

வலைதளத்தில் நிறைய கறுப்பு,

மின்னாற்றல் அளவில் குறைப்பு!

உள்ளத்தின் கதவைத் தட்டி,

உண்மையைச் சொன்னது சுட்டி!

பயன்படுத்துவோம், கறுப்பு கூகுள்.